روزِ سوم 🛍

معده معده معده معده معده معده دیگه داره نمی معده😭😂

نمی‌دونم شما رو... ولی من هنوز باورم نمیشه و تنها صدایی که با دیدن این صحنه توی سرم پلی میشه، صدای آقاس که میگن: من زیر بیرق ابلفضل العباسم(ع)!(:

ترند ترین بازی کف صحن های حرم همینه... دیروز با مامانم توی صحن ها راه می‌رفتیم و من از بازی با این توپ شیطونک کلیییی ذوق کرده بودم؛ بعد همون لحظه یه عروس دوماد پیداشون شد مامانم با لبخند معنا داری نگام کرد گفت: سن شون خیلی کمه من اینجوری بودم که الان به من گفتی کودک درونم فعال نباشه؟😭😂

امشب نذر عکاسی حرم کردم برا عروس دوماد هایی که عکاس ندارن.. هر چند که خیلی هم خوب نیست کارم و تجربه ای تو این محیط رو نداشتم اما حس خوب داره (((:

حقیقتا نمی‌خوام برگردم دلم نمی‌خواد به این فکر کنم که امشب شب آخره... نمی‌خوام

شاید هم به قول حاج آقا جلالیان: باید تشنه برگشت،نه سیراب !(:

حقیقتا صرفا به خاطر حس خوبش توی همون لحظه تصمیم گرفتم که این یهویی هایی که شاید یه نفر با دیدنشون ممکنه اون حال خوب بهش منتقل بشه فرستادم و برای همین شاید خیلی طبق قانون و قواعد نباشن... اما خب نظر شما واقعا برام ارزشمند و دوست داشتنیه 😭😍 بین همه غمی که از برگشت رو سینم سنگینی می‌کنه ذوقی ذوقی شدم((((: مرسی بچه ها ✨ پ ن:آره گوشی خودمه

مسئولینی با مادرانی خراب تو را کشتند... 💔

از تجربه و آموخته های سال اول راهیان نور همینه... روز اول سفر پرش کردم گذاشتم توی توت بگم و همیشه همرام بود این شیشه اضطراریِ وضو؛ هم به داد خودم رسید،هم همراهی هام ! حالا هم انقدر تهش باقی مونده😂