آدم گاهی مینشیند فکر میکند به گذشتهاش، به اینکه چه روزهایی را از سر گذرانده و بعد خودش هم از دوام آوردنش متعجب میشود.
إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ فَلَا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ (١٣)
كسانى كه گفتند: « پروردگار ما اللّٰه است »،
سپس استقامت كردند، نه ترسى براى آنان است و نه اندوهگين مى شوند .
- سوره احقاف
« ذهنت را مشغول تأسف برای آنچه گذشت نکن
که تو را باز میدارد ، از آماده شدن برای آنچه میآید»
| نَهجُالبلاغه ، عیون الحکم ص۵۳۰
مولانا علی میفرماید : إِذَا لَمْ يَكُنْ مَا تُرِيدُ ، فَلَا تُبَلْ [كَيْفَ] مَا كُنْتَ .
- هنگامى كه آنچه را مى خواهى انجام نمى گيرد ، هرگونه باشى اعتنا نكن ( و نگران مباش ) .
| حکمت ۶۹ نهج البلاغه |
مولانا علی میفرماید : اللِّسَانُ سَبُعٌ، إِنْ خُلِّيَ عَنْهُ عَقَرَ.
-زبان درنده اى است كه اگر رهايش كنى به تو آسيب مى رساند و مى دَرَد.
|حکمت ۶۰ نهج البلاغه |