قانونِ جبرانِ الهی🌟
حکمت۱۴نهج البلاغه:
«مَنْ ضَيَّعَهُ الْأَقْرَبُ، أُتِيحَ لَهُ الْأَبْعَدُ.»
📎كسى را كه نزديكانش واگذارند، بيگانه او را پذيرا مى گردد.
این کلامِ نورانی مولا امیرالمومنین (ع)، تسلی بخشِ تمامِ لحظاتی که حس میکنیم در میان نزدیکانمون دیده نمیشویم.
ولی خب ما نباید جوش بزنیم در راه خدا باید قدم برداریم خدا یه کاری میکنه بیگانهها به ما پناه بدهند.
مانند:
حضرت یوسف که شد عزیز مصر و پیامبر که قریش طردش کردند اما خدا محبتش انداخت تو دل سلمان فارسی و اویس قرنی.
💢خلاصه که از بسته شدن یک در نباید ناراحت باشیم ، خدا درهای متعددی رو به روی ما باز میکنه.
•رَجآء؛•
قانونِ جبرانِ الهی🌟 حکمت۱۴نهج البلاغه: «مَنْ ضَيَّعَهُ الْأَقْرَبُ، أُتِيحَ لَهُ الْأَبْعَدُ.» 📎كسى
گرنگهدارمن آنست که من می دانم
شیشه را دربغل سنگ نگه می دارد.🌱🕊
•رَجآء؛•
امروز ولادت شهید محسن حججی هست..میشه سه تا صلوات به نیابت از امام زمان «علیه السلام» هدیه بهشون بفرس
امروز ولادت شهید محمدرضا تورجی زاده هست..میشه سه تا صلوات به نیابت از امام «علیه السلام»هدیه بهشون بفرستین؟!
اجرتون با مولا..🌱
•رَجآء؛•
قشنگترین واژه چهار حرفیِ جهان منی...❤️🩹 [آقای ۱۲۸/صاحبِ کربُبلا]
من خودمو بلد نیستم،تو بهتر میفهمی منو..❤️🩹
•رَجآء؛•
کربلای هر کسی از یک جایی شروع میشود. هر سهمی که از «زخم» به کسی میدهند انگار دعوتنامهای باشد به
نوسان عقربههای قطب نما نشان اختیارشان نیست. کمی که صبر کنی آرام میگیرند.
_کآشوب|روایت چهاردهم:سقا باشی.
#کآشوب
#معرفی_کتاب
🌪برای عبور از تلاطمها، خدا یه فرمولِ آرامش را اینگونه به ما آموخته.
خداوند در قرآن کریم میفرماید:
📎وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ
از صبر و نماز [برای حل مشکلات خود و پاک ماندن از آلودگی ها و رسیدن به رحمت حق] کمک بخواهید و بی تردید این کار جز بر کسانی که در برابر حق قلبی فروتن دارند دشوار و گران است.
💢خب نکته قابل تأملی که در این آیه وجود داره اینکه خداوند برای حل مشکلات، فقط به «صبر» اکتفا نکرده؛ بلکه در کنار اون «نماز» هم قرار داده.
اخیراً در یکی از صحبت های استاد راجی به نکتهای بسیار تأمل برانگیز برخورد کردم که این موضوع رو برام روشن کردند. ایشون فرمودند: «نفسِ انسان، نفسِ کمالطلب است؛ از هر جادهای که عبور میکند، میخواهد آن جاده را تا نهایت طی کند.»
این همون ریشهی کمالطلبیِ کلافهکنندهی ماست. نفس ما نمیتونه با «کمی» یا «در حدِ توان» قانع بشع او همیشه به دنبالِ «نهایت» و «کمالِ مطلق» هست.
اگر ما بتونیم تمرین بدیم خودمون.. سختی ها رو تحمل کنیم ... این صبر و استقامت رو داشته باشیم، اون موقع مشکلات ما رو از پا در نمیاره.
یادمون باشه که خدا، برای تمامِ خستگیهای این مسیر، راهحلِ آرامش را در همین دو کلمه قرار داده است.
اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ..
به نماز رجوع کنیم، ایستادن در برابرِ خدایی که همه چیز رو میدونه.
دعا کنیم در پیشگاهِ او.
🔗و اگر دیدیم که مسیرِ زندگی، برخلافِ خواستههایِ کمالطلبیِ ما، سخت و پر از فراز و نشیب شده، باید به نگاهِ خاصِ حضرت زینب (س) نگاه کنیم. ایشان در اوجِ مصیبتها و در میانهی سختترین جادهی تاریخ، با آن نگاهِ بینظیر فرمودند:
«ما رأیتُ إلا جمیلاً»
(جز زیبایی ندیدم…)
این یعنی یاد بگیریم در دلِ هر سختی، و در هر جایی که نفسمون میخواد به «نهایت» برسه اما نمیتونه، زیباییِ تدبیرِ خدا را ببینیم. خداوند همیشه راهِ برونرفت را نشونمون داده؛ گاهی در قالبِ آرامشِ نماز، و گاهی در قالبِ دیدنِ زیبایی در دلِ تلاطمها.