گام به گام در سرزمین وحی 🕋
🌸 قسمت دهم 🌸 0⃣1⃣
الإمام علیّ علیه السلام:
« سَمِعتُ رَسولَ اللّه ِ صلى الله علیه و آله یَخطُبُ یَومَ النَّحرِ، وهُوَ یَقولُ:
هذا یَومُ الثَّجِّ والعَجِّ، والثَجُّ: ما تُهریقونَ فیهِ مِنَ الدِّماءِ، فَمَن صَدَقَت نِیَّتُهُ کانَت أوَّلُ قَطرَةٍ لَهُ کَفّارَةً لِکُلِّ ذَنبٍ، والعَجُّ: الدُّعاءُ، فَعِجّوا إلَى اللّه، فَوَالَّذی نَفسُ مُحَمَّدٍ بِیَدِهِ لا یَنصَرِفُ مِن هذَا المَوضِعِ أحَدٌ إلاّ مَغفورًا لَهُ، إلاّ صاحِبَ کَبیرَةٍ مُصِرًّا عَلَیها لا یُحَدِّثُ نَفسَهُ بِالإِقلاعِ عَنها.»
امیرالمومنین (علیهالسلام) فرمودند:
شنیدم رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) روز عید قربان، خطبه میخواند و میفرمود:
«امروز، روز «ثجّ» و «عجّ» است. ثجّ، خون قربانیهاست که میریزید. پس نیّت هرکس صادق باشد، اولین قطره خونِ قربانی او کفّاره همه گناهان اوست؛ و «عجّ»، دعاست. پس به درگاه خداوند دعا کنید. قسم به آن که جان محمّد صلی الله علیه و آله در دست اوست، از اینجا هیچ کس بر نمیگردد، مگر آمرزیده شود. جز کسی که گناه کبیره انجام داده و بر آن اصرار ورزد و در دل خود تصمیم بر ترک آن ندارد.»
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
بمناسبت دهم ذی الحجة سالروز وفات
«ابن الانباری» شاعر و ادیب و نحوی (۳۲۸ق)
و صاحب قصیده مشهور :
«عُلُوُّ الحَیاةِ وَفِی المَماتِ» در رثای ابن البقيةِ وزیر
✍ عضدالدوله دیلمی شاه آل بویه :
کاش من کشته میشدم و چنین قصیدهای دربارهی من سروده میشد.
قصیدهی «عُلُوُّ الحَیاةِ وَفِی المَماتِ» از مشهورترین مراثیِ عربی دربارهی ابنُ البَقیّه، وزیرِ کشتهشدهی آلبویه است. این قصیده را ابنُ الأنباری سروده و در آن، عظمتِ مقامِ ابنالبقیه را با این معنا میستاید که ارزش او فقط در زندگیاش نبود، بلکه پس از مرگ هم بلندمرتبه ماند. شهرت قصیده تا آنجاست که گفتهاند حتی عضدالدوله دیلمی ــ که به قتل او فرمان داده بود ــ پس از شنیدن آن حسرت خورده و گفته است: کاش من کشته میشدم و چنین قصیدهای دربارهی من سروده میشد.
✍ چند بیت مشهور از آن:
عُلوٌّ فی الحیاةِ و فی المَماتِ
لَحقٌّ أنتَ إحدى المُعجِزاتِ
تو در زندگی و پس از مرگ هم بلندمرتبهای؛
راستی که تو یکی از شگفتیها و معجزههای روزگاری.
شاعر میگوید بزرگی این شخص فقط در زمان زندهبودنش نبود، بلکه حتی بعد از مرگ هم شأن و نامش بالا مانده است. یعنی مرگ نتوانسته از عظمت او کم کند.
کأنَّ النّاسَ حولَک حینَ قاموا
وُفودُ نَداکَ أیّامَ الصِّلاتِ
گویی مردم وقتی گرد تو جمع شدهاند،
مثل مهمانانیاند که در روزهای بخشش و عطا به درگاه تو آمدهاند.
شاعر صحنهی تشییع یا گردآمدن مردم اطراف جنازه ابن البقیه را به مجلس عطا و بخششِ او تشبیه میکند. یعنی مردم همچنان مثل زمان حیاتش، با احترام و امید به کرم او آمدهاند.
کأنَّک قائمٌ فیهم خطیباً
وکلُّهمُ قیامٌ للصلاةِ
انگار تو در میان آنان ایستادهای و خطبه میخوانی،
و همهی مردم هم برای نماز به پا ایستادهاند.
این بیت فضایی بسیار باشکوه میسازد. یعنی حضور او آنقدر باعظمت بوده که حتی در مرگ، انگار هنوز زنده و حاضر است و مردم در برابرش ایستادهاند.
مَدَدتَ یَدَیکَ نحوَهم احتفالاً
کمدِّهِما إلیهم بالهِباتِ
دو دستت را با شکوه به سوی آنان دراز کردی،
همانگونه که در زندگی برای بخشش و عطا دست میگشودی.
شاعر میگوید حتی حالت دستهای او در مرگ هم یادآور بخشندگیاش در زندگی است. یعنی مرگ هم نتوانسته تصویر کرم و سخاوت او را از یاد ببرد.
وَلَمّا ضاقَ بَطنُ الأرضِ عن أنْ
یَضُمَّ عُلاکَ مِن بعدِ المَماتِ
و چون زمین نتوانست بزرگی تو را در خود جای دهد،
بعد از مرگت گویی برایت تنگ شد.
اینجا «تنگی زمین» کنایه است از اینکه شأن و عظمت او از گور هم فراتر رفته است. شاعر با اغراق شاعرانه میگوید خاک، گنجایش مقام او را نداشت.
أَصاروا الجوَّ قبرَک واستَنبوا
عَنِ الأکفانِ ثوبَ السّافیاتِ
پس آسمان را قبر تو کردند،
و به جای کفن، لباس بادها را بر تو پوشاندند.
یعنی به جای اینکه در خاک پنهان شود، شأن او آنقدر بلند است که آسمان را جایگاه قبرش دانستهاند. این هم یک تصویر شاعرانه برای نشاندادن عظمت اوست.
لِعُظمِکَ فی النّفوسِ تَبیـتُ تُرعى
بِحُفّاظٍ وحُرّاسٍ ثِقاتِ
به خاطر بزرگی تو در دل مردم،
شب و روز با نگهبانان امین و پاسدارانی مورد اعتماد، از جسد تو بر چوبه دار پاسداری میشود.
یعنی یاد و حرمت او در دل مردم زنده مانده و گویی خودش هنوز نیازمند مراقبت و احترام است.
وتُشعَلُ عندَکَ النیرانُ لیلاً
کذلکَ کُنتَ أیّامَ الحیاةِ
و شبها کنار تو آتشها روشن میکنند،
همانگونه که در روزگار زندگانیات نیز چنین بود.
شاعر میگوید در اطراف مزار (چوبه دار) او چراغ و آتش روشن است، چون مردم هنوز به او احترام میگذارند. این صحنه ادامهی همان شکوه و احترام دوران زندگی اوست.
رَکِبتَ مَطیّةً مِن قَبلُ زَیدٌ
عَلاها فی السِّنینَ الماضیاتِ
تو بر مرکبی سوار شدی که پیش از تو، زید هم در سالهای گذشته بر آن سوار شده بود؛
این بیت در ظاهر کمی پیچیده است و به یک اشارهی تاریخی/ادبی تکیه دارد. منظور کلی این است که او راهی را پیمود که پیش از او بزرگان دیگری همچون زید بن علی السجاد هم پیموده بودند؛ یعنی مرگ و رفتن، سرنوشت آدمهای بزرگ است.
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
🔸 تصویری زیبا از نظم حجاج
گرداگرد خانه کعبه در مراسم حج
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
جرعهای از دریای نور
🌸 حدیث شب 🌸
💠. پيامبر خدا
صلى الله عليه و آله و سلم:
1⃣ إنّ وصيّي
2⃣ و مَوضِعَ سِرّي
3⃣ و خيرَ مَن أتْرُكُ بَعدي
4⃣ و يُنجِزُ عِدَتي
5⃣ و يَقْضي دَيني 👇
🌸 عليُّ بنُ أبي طالبٍ 🌸
1⃣همانا وصىّ من،
2⃣ راز دار من،
3⃣بهترين بازماندگانم،
4⃣وكسى كه وعده ام راتحقّق میبخشد
5⃣ و دينم را ادا مى كند، 👇
🌸 على بن ابى طالب است 🌸
📗كنز العمّال، ح 32952
💐 #مبلغ_غدیر_باشیم
🌸 ۸ روز تا عید غدیر خم
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
دعایی که مردی بادیه نشین
به جهت آن بخشیده شد
حضرت امام محمد باقر (علیهالسلام) :
🌸حقتعالی، مردی از بادیه را به سبب
این دو کلمه که به آن دعا کرد، آمرزید:
🌸" اللهم إن تعذبنی فأهل لذلک أنا،
وإن تغفر لی فأهل لذلک أنت "
🌸خدایا اگر عذابم کنی، من سزاوار آنم
و اگر بیامرزیام تو شایسته آنی.
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
📜 سرنوشت فرزندان حاتم طائی
👌 سفّانه بنت حاتم طایی؛
وقتی کرامت، زنجیرها را میگشاید👇
📜 سرنوشت فرزندان حاتم طائی
👌 سفّانه بنت حاتم طایی؛
وقتی کرامت، زنجیرها را میگشاید
📚 قسمت 1️⃣ 📚
نام حاتم طائی در فرهنگ عرب، همواره با سخاوت، آزادگی و مروّت همراه بوده است. پس از درگذشت او، این میراث اخلاقی در فرزندانش باقی ماند، اما سرنوشت آنان در برابر دعوت اسلام یکسان نبود. عَدیّ بن حاتم، پسر حاتم و رئیس قبیلهٔ طی، مردی صاحب نفوذ و جایگاه اجتماعی بود و بر آیینی میان نصرانیت و باورهای عربی، معروف به رُکوسیّه، زندگی میکرد. با گسترش دعوت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و شنیدن خبر حرکت سپاه مسلمانان به سوی نواحی قبیلهٔ طی، عَدیّ دچار هراس شد و پیش از هرگونه رویارویی، به شام گریخت؛ بیآنکه خواهرش سفّانه بنت حاتم را با خود ببرد. این تصمیم، زخمی عاطفی در دل سفّانه برجای گذاشت که بعدها بهصراحت آن را بیان کرد.
در پی این رخداد، قبیلهٔ طی در یکی از سریّهها، به فرمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و به دست امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیهالسلام شکست خورد. این واقعه، جلوهای روشن از قاطعیت نظامی علی علیهالسلام در کنار پایبندی کامل به اخلاق اسلامی بود؛ نه تجاوزی به جان بیگناهان رخ داد و نه تحقیر اسیران. گروهی از افراد قبیله، از جمله سفّانه بنت حاتم، به اسارت درآمدند و به مدینه منتقل شدند.
سفّانه، دختر مردی که در جاهلیت نیز نماد کرامت بود، در اسارت نیز شأن خود را حفظ کرد. او وقتی در برابر پیامبرصلی الله علیه و آله قرار گرفت، با زبانی آگاهانه و سرشار از عزت انسانی سخن گفت؛ سخنی که نه از سر التماس، بلکه بر پایهٔ منطق اخلاق بود:
«يا رسولَ الله، هَلَكَ الوالِدُ، وغابَ الوافِدُ، فامْنُنْ عليَّ مَنَّ اللهُ عليك.»
ای فرستادهٔ خدا، پدرم از دنیا رفته و پناه دهندهام غایب است؛ پس بر من بخشش کن، آنگونه که خدا بر تو بخشیده است.
پیامبر صلی الله علیه و آله در روز نخست پاسخی نداد؛ نه از بیاعتنایی، بلکه از حکمت. روز دوم نیز چنین گذشت. در این میان، بنا بر نقلهای معتبر تاریخی، امیرالمؤمنین علی علیهالسلام با اشاره و راهنمایی، سفّانه را به صبر و پایداری دعوت کرد و او را به تکرار محترمانهٔ درخواست فراخواند. سفّانه سه روز پیاپی، با همان منطق کرامت و بدون شکستن حرمت مجلس نبوی، سخن خود را بازگفت.
در روز سوم، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله تصمیم خود را اعلام کرد و فرمود که او آزاد است و حتی دستور داد تا بازگشتش به سرزمین خویش با امنیت، احترام و امکانات لازم فراهم شود. بدینگونه، سفّانه نه با پرداخت فدیه و نه با فشار قبیلهای، بلکه با اخلاق، عقل ، سخاوت نبوی و هدایت علوی آزاد شد.
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
👌📚 داستانی آموزنده از
مهربانی که دلها را فتح میکند
✅#این_گونه_اسلام_گسترش_مییابد
👌📚 داستانی آموزنده از
مهربانی که دلها را فتح میکند
✅ اینگونه_اسلام_گسترش_مییابد
در یک برنامهٔ تلویزیونی، مجری از یکی از مسلمانان غربی پرسید:
«چگونه مسلمان شدی؟»
او پاسخ داد: «من و همسرم در سال ۱۹۹۳ میلادی برای گردش به ترکیه رفته بودیم. در یکی از روستاها راه را گم کردیم و از رهگذری پرسیدم: آیا این نشانی را میشناسی؟»
او گفت: «اینجا هتلی نیست؛ بفرمایید با من به خانه.»
ما همراهش رفتیم. ما را به خانهاش برد. وارد اتاقی شدیم که هوا تاریک بود. پنج کودک و دو پیرمرد سالخورده در آنجا بودند.
سپس غذایی ساده و مختصر برای ما آورد. پس از آن گفت: «شما و همسرت، همینجا بخوابید؛ من و خانوادهام در اتاق دیگر میخوابیم.»
شب را همانجا ماندیم. صبح زود خواستم از او تشکر کنم. از اتاق بیرون آمدم و دیدم آن اتاق، تمام خانه بود. به دنبال مرد گشتم؛ دیدم او و خانوادهاش زیر درختی خوابیدهاند، در حالی که هوا بسیار سرد بود.
همسرم از دیدن این صحنه گریه کرد و به او گفتم: «اگر این رفتار اسلام است، پس اسلام همان چیزی نیست که ما دربارهاش شنیدهایم.»
به صاحب خانه گفتم: «چگونه میتوانم اسلام را بشناسم؟»
گفت: «ترجمهای از معانی قرآن و سنت را تهیه کن، آنگاه اسلام را خواهی شناخت.»
او میگوید: «همان کار را کردم؛ ترجمهها را خریدم و دو ماه به مطالعه نشستم، سپس شهادت دادم که معبودی جز خدا نیست و محمد فرستادهٔ خداست. سپاس خدای را. پس از آن، بر خود واجب دانستم که اسلام را تبلیغ کنم. بیش از هزار نفر به دست من مسلمان شدهاند و اکنون در رومانی در حال ساختن یک مرکز اسلامی هستم و امید دارم اسلام را در جهان گسترش دهم.»
آیا دیدید که گسترش اسلام با اخلاق نیک چهقدر آسان است؟
اخلاق، تأثیرگذارتر از هر وسیلهٔ دیگری است.
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
نغمه حِدا در فرهنگ و تاریخ اسلامی
از مضر تا خیبر
«حِداء»نغمههایی است که ساربانان برای شتران میخوانند تا آنهارا هدایت کنند.این نغمهها معمولاًهنگام بردن شتران به چراگاه اجرا میشود وصدای گیرای آن چنان تأثیری برشتران میگذارد که به دنبال آهنگ،راه میافتند
مضر بن نزار بن معد بن عدنان،از اجداد پیامبر(ص)از خوشآوازترین مردم بود ونخستین کسی بودکه برای شتران «حداء»خواند.علت آن چنین بودکه روزی از شترخود افتاد ودستش شکست با نالهای گفت:«یا یدای! یا یدای!»(واى دستم، واى دستم!)شتران ازچراگاه به سوی او آمدند.پس ازمداوای دستش ودوباره سوار شدن برشتر،آواز «حداء»را اجراکرد.پس از آن،مردم به تدریج به این فن کلمات وجملاتی افزودندو آن راتکامل بخشیدند
ازمعروفترین ساربانان و حداء خوانان صدراسلام،شهید عامربن اکوع بود.پیامبر(ص)برای آنکه کاروان زودتر به خیبر برسد،اجازه دادتا عامر، ساربان آن حضرت،هنگام راندن شتران، «حداء» بخواند.او اشعاری چنین سرود:
«والله لو لا الله ما اهتدینا
و لا تصدقنا و لاصلینا...»
به خداسوگند،اگر الطاف خداوند نبود،ماگمراه بودیم؛نه صدقه میدادیم ونه نمازمیخواندیم ماملتی هستیم که اگر قوم یا فتنهای بر ما ستم کند،تسلیم نمیشویم.
مضمون این سرودها انگیزه نبرد را آشکار میسازد:از آنجا که ملت یهود برما ستم کرده ؛ما رنج سفر را برخودهموار کردهایم تا این آتش راخاموش سازیم
مضامین این نغمههاچنان پیامبر(ص) راخشنودساخت که برای عامر دعافرمود.شگفت اینکه عامر درهمین جنگ شربت شهادت نوشید.
✍عبدالرسول جنامي
📚منبع:تاریخ ابن اثیر
کانال راشدین را در ایتادنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
1.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥ویدئویی نادر از تئودور هرتزل موسِّس صهیونیسم که 5⃣2⃣1⃣ سال پیش با سلطان عبدالحمید ثانی آخرین خلیفه عثمانی، و در سال ۱۹۰۱ دیدار کرده است
ایده تشکیل "اسرائیل" در داخل یک کشور مستقل عربی نخستین بار توسط "تئودور هرتزل" داده شد ، فردی که در جهان او را با نام " پدر صهیونیسم" می شناسند
✍ هرتزل با وساطت دوستش فیلیپ نیولنسکی، با سلطان عثمانی عبدالحمید ثانی در سال ۱۹۰۱ دیدار کرده است. او در ۱۸۹۶ نتوانسته بود اجازه دیدار سلطان را پیدا کند.
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8
تصویری کمیاب از نحوه اسکان زائران و مسافران در مکه، پیش از توسعه امروزی هتل ها و اماکن اقامتی
امپراتوری عثمانی؛ عربستان؛ 1889
کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید:
https://eitaa.com/Rashedin8