جرعه‌ای از دریای نور 🌸 حدیث شب 🌸 📚 مردم به سبب یک خصلت پاداش می‌گیرند یا مجازات می‌شوند عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهما السّلام قَالَ: إِنَّ لِسَانَ ابْنِ آدَمَ یُشْرِفُ کُلَّ یَوْمٍ عَلَی جَوَارِحِهِ فَیَقُولُ کَیْفَ أَصْبَحْتُمْ فَیَقُولُونَ بِخَیْرٍ إِنْ تَرَکْتَنَا وَ یَقُولُونَ اللَّهَ اللَّهَ فِینَا وَ یُنَاشِدُونَهُ وَ یَقُولُونَ إِنَّمَا نُثَابُ بِکَ وَ نُعَاقَبُ بِکَ. امام سجاد علیه السّلام فرمود: زبان آدمیزاد همه روزه رو بدیگر اعضاء نموده و میگوید: حال شما چطور است؟ آنها می‌گویند: اگر تو ما را ترک کنی حالمان خوب است و او را سوگند می‌دهند و می‌گویند: همانا ما به وسیله تو به ثواب یا عقاب می‌رسیم. 📚 الخصال شیخ صدوق کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

📚شعری که مجلس شرابِ متوکل را به مجلس گریه تبدیل کرد. #حکایتی_آموزنده_از_امام_هادی . ( علیه السلام ) 🔷متوکل (خلیفه خون‌ریز عباسی) از توجه مردم به امام هادی علیه السلام سخت نگران و در وحشت بود. بعضی مفسده جویان نیز به متوکل گزارش داده بودند که در خانه امام هادی علیه السلام اسلحه، نوشته ها و اشیای دیگر جمع آوری شده تا او علیه خلیفه قیام کند. 🔷متوکل بدون اطلاع گروهی از دژخیمان خود را به منزل آن حضرت فرستاد مأموران به خانه امام هادی علیه السلام هجوم آوردند. ولی هر چه گشتند چیزی نیافتند آن گاه به سراغ امام رفتند و حضرت را در اتاقی تنها دیدند که در به روی خود بسته و لباس پشمی بر تن دارد و روی شن و ماسه نشسته و به عبادت خدا و تلاوت قرآن مشغول است. امام را در آن حال دستگیر کرده نزد متوکل بردند و به او گفتند که ما در خانه اش چیزی نیافتیم و او را دیدیم رو به قبله نشسته و قرآن می خواند. ⚫️متوکل عباسی در صدر مجلس عیش نشسته بود. جام شرابی در دست داشت و میگساری می کرد در این حال امام علیه السلام وارد شد. چون امام علیه السلام را دید عظمت و هیبت امام او را فراگرفت. بی اختیار حضرت را احترام نمود و ایشان را در کنار خود نشاند و جام شراب را به آن حضرت تعارف کرد. امام علیه السلام فرمود: به خدا سوگند! هرگز گوشت و خون من با شراب آمیخته نشده، مرا از این عمل معاف بدار. متوکل دیگر اصرار نکرد سپس گفت: پس شعری بخوانید و با خواندن اشعار محفل ما را رونق ببخشید امام علیه السلام فرمود: من اهل شعر نیستم و شعر چندانی نمی دانم. ⚫️خلیفه گفت: چاره ای نیست باید بخوانی. 🔷حضرت اشعاری در بی‌وفایی دنیا و مرگ ذلت بار سلاطین سرود: بَاتُوا عَلَى قُلَلِ الْأَجْبَالِ تَحْرُسُهُمْ غُلْبُ الرِّجَالِ فَلَمْ تَنْفَعْهُمُ الْقُلَلُ‌ زمامداران قدرتمند و خون‌ریز بر قله کوهساران بلند، شب را به روز می‌آوردند، درحالی‌که مردان دلاور و نیرومند از آنان پاسداری می‌کردند؛ ولی قله‌های بلند نتوانست آنان را از خطر مرگ برهاند. وَ اسْتَنْزَلُوا بَعْدَ عِزٍّ مِنْ مَعَاقِلِهِمْ وَ أُسْكِنُوا حُفَراً يَا بِئْسَمَا نَزَلُوا آنان پس از مدت‌ها عزت و عظمت، از قله آن کوه‌های بلند به زیر کشیده شدند و در گودال‌ها (قبرها) جایشان دادند، چه منزل و آرامگاه ناپسندی و چه بد فرجامی! نَادَاهُمْ صَارِخٌ مِنْ بَعْدِ دَفْنِهِمْ أَيْنَ الْأَسَاوِرُ وَ التِّيجَانُ وَ الْحُلَلُ‌ پس از آن که آنان در گورها قرار گرفتند، فریادگری بر آنان فریاد زد: چه شد آن دستبندهای زینتی و کجا رفت آن تاج‌های سلطنتی و زیورهایی که بر خود می‌آویختند؟ أَيْنَ الْوُجُوهُ الَّتِي كَانَتْ مُنَعَّمَةً مِنْ دُونِهَا تُضْرَبُ الْأَسْتَارُ وَ الْكِلَلُ‌ کجاست آن چهره‌های نازپرورده که همواره در حجله‌های مزین پس پرده‌های الوان به سر می‌بردند؟ فَأَفْصَحَ الْقَبْرُ عَنْهُمْ حِينَ سَاءَلَهُمْ تِلْكَ الْوُجُوهُ عَلَيْهَا الدُّودُ تَقْتَتِلُ‌ در این هنگام قبرها به‌جای آنان با زبان فصیح پاسخ داده و گفتند: اکنون بر سر خوردن آن رخسارها کرم‌ها می‌جنگند. قَدْ طَالَ مَا أَكَلُوا دَهْراً وَ قَدْ شَرِبُوا وَ أَصْبَحُوا الْيَوْمَ بَعْدَ الْأَكْلِ قَدْ أُكِلُوا مدت‌زمانی در این دنیا خوردند و آشامیدند؛ ولی اکنون آنان که خورندۀ همه‌چیز بودند، خود، خوراک حشرات و کرم‌های گور شدند. 🔷گریه متوکل پس از شنیدن شعر امام هادی(علیه‌السلام) سخنان امام علیه السلام چنان بر دل سخت تر از سنگ متوکل اثر بخشید که بی اختیار گریست به طوری که اشک دیدگانش ریش وی را تر نمود! حاضران مجلس نیز گریستند متوکل کاسه شراب را به زمین زد و مجلس عیش و نوش به‌هم خورد. به دنبال آن چهار هزار دینار به امام علیه السلام تقدیم کرد و امام علیه السلام را با احترام به منزل خود بازگرداند. بحار الانوار، ج۵۰، ص۲۱۱ کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

📚شعری که مجلس شرابِ متوکل را به مجلس گریه تبدیل کرد. #حکایتی_آموزنده_از_امام_هادی . ( علیه السلام ) کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

✅ «فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ» ✨ گاهی برای دیدن عظمت آفرینش، لازم نیست به دوردست‌ها نگاه کنیم؛ کافی است در شگفتی‌های نهفته در وجود خودمان اندکی تأمل کنیم! ❕از ساختار پیچیده یک ناخن تا میلیاردها سلول هماهنگ در بدن، همه نشانه‌هایی از حکمت، نظم و قدرت بی‌پایان پروردگارند... ❔براستی اگر در کوچک‌ترین اجزای وجود ما این همه ظرافت و تدبیر نهفته است، عظمت خالق این جهان تا چه اندازه فراتر از تصور ماست؟❗️ #شگفتی_آفرینش #آیات_الهی #تفکر #قدرت_خدا کانال راشدین در واتساپ را دنبال کنید https://whatsapp.com/channel/0029VbBxQxM0QeabSCzJge1z کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

🔷گاهی انسان در برابر عظمت کوه‌ها، دریاها و آسمانِ پرستاره احساس شگفتی می‌کند؛ اما حقیقت آن است که نشانه‌های قدرت الهی تنها در پدیده‌های بزرگ نهفته نیست. کافی است به کوچک‌ترین اجزای وجود خود و جهان پیرامون بنگریم؛ حتی به ناخنی که هر روز می‌بینیم و از کنار آن بی‌تفاوت می‌گذریم. اندکی تأمل در همین امور به ظاهر ساده، انسان را به حکمت و قدرت شگفت‌انگیز آفریننده رهنمون می‌سازد. 🔷 #این_تأمل، مرا به یاد قصیده زیبای «ذاک هو الله» از شاعر نامدار عراقی، «معروف الرصافی» انداخت. او نیز با زبانی ساده و دلنشین، خواننده را به مشاهده دانه و درخت، خورشید و ماه، باران و سرسبزی زمین، و حتی چشم و اندیشه انسان فرا می‌خواند تا از رهگذر این نشانه‌ها به عظمت پروردگار پی ببرد. 🔷شگفت آنکه خودِ معروف الرصافی نیز نمونه‌ای از پیوند فرهنگ‌ها و تمدن‌هاست. پدر او کرد و مادرش ترکمن بود، اما در شمار بزرگ‌ترین شاعران زبان عربی قرار گرفت و آثاری ماندگار در ادب عربی پدید آورد. گویی همان‌گونه که در طبیعت، جلوه‌های گوناگون آفرینش در نهایت به وحدت می‌رسند، در عرصه فرهنگ نیز استعداد و نبوغ مرزهای قومی را درمی‌نوردد و در زبان و ادب شکوفا می‌شود. اینک این قصیده زیبا را با هم می‌خوانیم.👇 ✍ عبدالرسول جنامی کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

🔷ذاک هو الله آن همان خداست الشاعر العراقي: معروف الرصافي 🔷اُنْظُرْ لِتِلْکَ الشَّجَرَه ذاتِ الْغُصونِ النَّضِرَه به آن درخت دارای شاخه‌های تروتازه بنگر. 🔷کَیفَ نَمَتْ مِنْ حَبَّهٍ وَ کَیفَ صارَتْ شَجَرَه چگونه از دانه‌ای رویید و چگونه درختی شد؟ 🔷فَابْحَثْ وَ قلُ منَ ذَا الَّذی یخْرِجُ مِنهَا الثَّمَرَه پس جستجو کن و بگو چه کسی از آن، میوه درمی‌آورد؟ 🔷وَ انْظُرْ إِلَی الشَّمسِ الَّتی جَذوَتُها مُسْتَعِرَه به خورشید بنگر که پاره آتشش فروزان است. 🔷فیها ضیاءٌ وَ بِها حَرارَهٌ مُنتَشِرَه در آن روشنایی است و به وسیله آن گرما پخش می‌شود. 🔷مَنْ ذَا الَّذی أَوْجَدَها فی الْجَوِّ مِثلَ الشَّرَرَه چه کسی آن را در هوا همچون اخگر [ آتش] پدید آورد؟ 🔷ذاکَ هوَ اللّٰهُ الَّذی أَنعُمُهُ مُنهَمِرَه آن همان خدایی است که نعمت‌هایش ریزان است. 🔷ذو حِکمَهٍ بالِغَهٍ وَ قُدرَهٍ مُقتَدِرَه دارای دانش کامل و نیرویی پرتوان است. 🔷اُنْظُرْ إِلَی اللَّیلِ فَمَنْ أَوْجَدَ فیهِ قَمَرَه به شب بنگر، پس چه کسی ماه را در آن پدید آورد؟ 🔷وَ زانَهُ بِأَنْجُمٍ کَالدُّرَرِ الْمُنتَشِرَه و آن (شب) را با ستارگانی همچون مروارید پراکنده آراست؟ 🔷وَ انْظُرْ إِلَی الْغَیمِ فَمَنْ أَنزَلَ مِنْهُ مَطَرَه به ابر بنگر، پس چه کسی بارانش را از آن فروفرستاد؟ 🔷فَصَیرَ الْأرضَ بِهِ بَعْدَ اغْبِرارٍ خَضِرَه زمین را با آن (باران) پس از تیره رنگی (غبارآلودگی) اش سرسبز گردانید؟ 🔷وَ انْظُرْ إِلَی الْمَرْءِ وَ قُلْ مَنْ شَقَّ فیهِ بَصَرَه به انسان بنگر و بگو چه کسی چشم (بینایی) را در وی شکافت (پدید آورد)؟ 🔷مَنْ ذَا الَّذی جَهَّزَهُ بِقُوَّهٍ مُفْتَکِرَه              چه کسی او را با نیروی اندیشه مجهّز کرد؟       🔷ذاکَ هوَ اللّٰهُ الَّذی أَنعُمُهُ مُنهَمِرَه آن همان خدایی است که نعمت‌هایش ریزان است. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

جرعه‌ای از دریای نور 🌸 حدیث شب 🌸 #عوامل_نجات_بخش امام علي بن أبي طالب علیه السلام: 🔷إن كُنتُم لِلنَّجاةِ طالِبينَ فارفُضوا الغَفلَةَ و اللَّهوَ، و الزَموا الاجتِهادَ و الجِدَّ 🔷اگر خواهان نجات هستيد، غفلت و سرگرمى را دور افكنيد و به كوشش و جدّيت چنگ زنيد 📚 غررالحكم حدیث3741 کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

📚 ابوالفتح بُستی: يا خادِمَ الجِسم كمْ تشقى بخِدْمَتهِ لِتطلُبَ الرّبح في ما فيه خُسْرانُ أقبِلْ على النَّفسِ فاستكمِلْ فضائلَها فأنتَ بالنَّفسِ لا بالجِسمِ إنسانُ ای کسی که عمرت را صرف خدمت به تن کرده‌ای، چه بسیار رنج می‌بری تا سودی به دست آوری، در حالی که آن کار سرانجامش زیان است. به پرورش جان و نفس خویش روی آور و فضیلت‌های آن را کامل کن؛ زیرا انسانیت تو به روح و جان توست، نه به این جسم و پیکر. ✍أبو الفتح البُستي : ابوالفتح علی بن محمد بُستی از شاعران سده چهارم هجری قمری است. زادگاه او را شهر بُست سیستان می‌دانند. او به زبان عربی تسلط کامل داشت. از نتایج طبع او، دو دیوان شعر به جای مانده‌است. وفات وی را به سال ۴۰۱ ق ثبت کرده‌اند. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8