🌸#جانم_امام_کاظم_ع اى بر همه خلق مقتدا ادركنى اى روح و روان مرتضى(ع) ادركنى اى موسى كاظم (ع) اى باب الحوائج اى یوســـــــف آل مصطفى(ص) ادركنى 🌸ولادت باسعادت امام موسی کاظم (علیه‌السلام) مبارک باد. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

پرسش و پاسخ تاریخی 2⃣1⃣ بمناسبت سالروز میلاد حضرتِ امام موسی کاظم علیه السلام 🔹 آرامگاه کدام فقیه، فیلسوف و منجم نامدار جهان اسلام در کاظمین و در جوار حرم امام موسی کاظم و امام جواد علیهماالسلام قرار دارد و به وصیت او، آیهٔ اصحاب کهف ﴿وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ﴾ بر سنگ مزارش نگاشته شده است؟ 🔹خواجه نصیرالدین طوسی (متوفای ۶۷۲ هجری)، فقیه، حکیم، شاعر، ستاره‌شناس، ریاضی‌دان، معمار و طبیب مسلمان ایرانی، یکی از بزرگترین دانشمندان تاریخ ایران است. 🔹 خواجه یک روحانی شیعه بود که سال‌ها در حوزه علمیه نیشابور، نجف و... تدریس کرد. او کتاب‌ تجرید الاعتقاد را در اثبات حقانیت مذهب شیعه نوشت. 🔹 خواجه، رصدخانه مراغه (یکی از بزرگترین رصدخانه‌های جهان) را ساخت و در کنار آن، کتابخانه‌ای بزرگ ایجاد کرد. همچنین او در پیشرفت علم مثلثات تأثیر بسیار گذاشت. 🔵 ماجرای عجیب قبر «خواجه‌نصیر» 🔹 خواجه نصیرالدین طوسی را پس‌ از وفات، در کاظمین‌ دفن‌ کردند و بنا به وصیتش آیه‌ ۱۸ سوره کهف را بر مزارش نوشتند: «و سگ آنها دست‌هاى خود را بر دهانه غار گشوده بود». جالب اینکه پیش از تدفین اتفاق فوق‌العاده عجیبی رخ داد. 🔵وفات‌ خواجه نصیر 🔹در سال ۶۷۲ ه.ق در خدمت اباقاخان و عده‌ى بسیارى از شاگردان و یارانش به بغداد رفت اباقاخان در بغداد چندان توقفى نکرد و بزودى از آنجا حرکت نمود ولى خواجه براى رسیدگى به حساب اوقاف در بغداد ماند و بیش از یک ماه توقفش نگذشته بود که بیمار شد. 🔵وصیت خواجه نصیر 🔹خواجه وقتی‌ دید بیماری‌ دیگر علاج‌ ندارد، درباره‌ دفن‌ و کفن‌ خویش‌ با یاران‌ و نزدیکانش‌ مذاکره‌ کرد، گفتند: مناسب‌ آن‌ است‌ که‌ در جوار حضرت‌ علی‌(علیه‌السلام) دفنش‌ کنند. او گفت‌ مرا شرم‌ آید که‌ در جوار‌ امام‌ کاظم (علیه‌السلام) بمیرم‌ و از آستان‌ او به‌ جای‌ دیگر برده‌ شوم. 🔹پس‌ از وفاتش، در کاظمین‌ دفنش‌ کردند و بنا به وصیتش این‌ آیه‌ را بر مزارش نوشتند: «وَ کَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَیْهِ بِالْوَصیدِ؛ و سگ آنها دست‌هاى خود را بر دهانه غار گشوده بود» (کهف/۱۸) 🔵ماجرای قبر خواجه نصیر 🔹صاحب دیوان شمس‌الدین جوینى وزیر و بزرگان و اعیان و دانشمندان بغداد جنازه‌ او را مشایعت کرده با ازدحامى عام به کاظمین آورده در پایین پاى آن دو بزرگوار قبرى حفر نمودند. سردابى ظاهر شد و جسد خواجه را در آن سرداب دفن کردند. 🔹مى‌‌‌گویند بعد از تحقیق مشخص شد الناصر بالله خلیفه‌ عباسى آن قبر را براى خودش ساخته بود و پسرش بر خلاف امر پدر، جای دیگر دفنش کرده بود و آنجا خالى مانده بود. 🔹از غرایب اتفاقات آن که تاریخ تمام‌شدن سرداب را روى سنگى کنده یافتند که روز یازدهم جمادى الأولى سال ۵۹۷ هجری قمری همان روز تولد خواجه بود. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

🔹 به مناسبت مطلب پیشین درباره خواجه نصیرالدین طوسی 👆 پس از انتشار مطلب مربوط به خواجه نصیرالدین طوسی، برخی از اعضای محترم و فرهیخته کانال راشدین درباره اتهام نقش داشتن ایشان در سقوط بغداد و خلافت عباسی پرسش‌هایی مطرح کردند. از آنجا که این موضوع از دیرباز محل بحث و گاه محل سوءبرداشت بوده است، مناسب دیدم به اختصار برخی نکات تاریخی و دیدگاه‌های پژوهشگران را در این باره یادآور شوم.

🔷 آیا خواجه نصیرالدین طوسی عامل سقوط بغداد بود؟ 🔹یکی از مشهورترین اتهاماتی که به خواجه نصیرالدین طوسی نسبت داده شده، نقش داشتن او در سقوط بغداد و براندازی خلافت عباسی است؛ اتهامی که بیش از همه توسط ابن تیمیه مطرح شد و بعدها برخی دیگر آن را تکرار کردند. اما بررسی دقیق تاریخ نشان می‌دهد که این ادعا با واقعیت‌های تاریخی سازگار نیست. 🔹نخست باید توجه داشت که سقوط بغداد در سال ۶۵۶ هجری، نتیجه ده‌ها سال ضعف، فساد اداری، درگیری‌های داخلی و ناتوانی سیاسی دستگاه خلافت عباسی بود. امپراتوری مغول نیز ده‌ها سال پیش از فتح بغداد شکل گرفته و بخش بزرگی از جهان اسلام را درنوردیده بود؛ از ماوراءالنهر و خراسان گرفته تا ایران و عراق. بنابراین فروکاستن چنین حادثه عظیمی به نقش یک دانشمند، تحلیلی ساده‌انگارانه و غیرتاریخی است. 🔹از سوی دیگر، برخی مورخان یادآور شده‌اند که ریشه‌های این فاجعه را باید بسیار پیش‌تر جست‌وجو کرد. از جمله در دوران خلافت الناصر لدین‌الله عباسی که بیش از چهار دهه بر بغداد حکومت کرد. بر پایه برخی منابع تاریخی، الناصر عباسی در کشمکش با سلطان محمد خوارزمشاه، مغولان را به حمله به مرزهای خوارزمشاهیان و تضعیف رقیب خود ترغیب کرد. و همین سیاست‌ها در تضعیف جبهه اسلامی و فراهم شدن زمینه نفوذ مغولان بی‌تأثیر نبود. 🔹خواجه نصیر سال‌ها پیش از سقوط بغداد، هجوم مغولان را از نزدیک دیده بود. او در قلاع اسماعیلیان حضور داشت و با چشم خود قدرت ویرانگر سپاهیان مغول و سقوط شهرها و دژهای مستحکم را مشاهده کرده بود. خواجه به‌خوبی دریافته بود که در آن شرایط، مقابله نظامی با مغولان ممکن نیست و ادامه مقاومت‌های پراکنده تنها بر حجم کشتار و ویرانی می‌افزاید. 🔹هنر خواجه در این بود که به جای رویارویی بی‌ثمر، راه نفوذ و مدیریت بحران را برگزید. او با بهره‌گیری از دانش، شخصیت علمی و هوش سیاسی خود در دربار هولاکو نفوذ کرد و از این موقعیت برای کاهش خسارت‌ها بهره برد. تأسیس رصدخانه مراغه، گردآوری صدها هزار جلد کتاب از شهرهای مختلف اسلامی، حفظ آثار علمی از نابودی و حمایت از دانشمندان، بخشی از خدمات او در این دوران است. 🔹مهم‌تر آنکه خواجه نصیر از جمله شخصیت‌هایی بود که زمینه انتقال مغولان از ویرانگری به تمدن‌سازی را فراهم کرد. مغولانی که روزی به نابودی مراکز علمی و اسلامی شهرت داشتند، در نسل‌های بعد به حامیان فرهنگ و تمدن اسلامی تبدیل شدند و سرانجام برخی از آنان اسلام را پذیرفتند. این تحول بزرگ، بدون نقش دانشمندانی چون خواجه نصیر قابل تصور نیست. 🔹نکته‌ای قابل تأمل آن است که در میان مورخان و دانشمندان نزدیک به عصر خواجه، اتهام «طراحی سقوط بغداد» چندان مطرح نبوده است. مشهورترین فردی که این ادعا را با صراحت بیان کرد، ابن تیمیه بود که بیش از هر چیز به دلیل اختلافات عمیق کلامی و مذهبی با شیعه شناخته می‌شود. از این رو بسیاری از پژوهشگران معاصر، این اتهام را بیش از آنکه یک گزارش تاریخی بدانند، بازتابی از منازعات مذهبی قرون بعدی می‌شمارند. 🔹خواجه نصیرالدین طوسی را باید در قامت دانشمندی دید که در یکی از بحرانی‌ترین دوران‌های تاریخ اسلام، کوشید آنچه را که از تمدن اسلامی باقی مانده بود حفظ کند؛ شخصیتی که اگرچه نتوانست جلوی طوفان مغول را بگیرد، اما توانست بخش مهمی از میراث علمی و فرهنگی مسلمانان را از نابودی نجات دهد. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

جرعه‌ای از دریای نور 🌸 حدیث شب 🌸 5⃣ پنج سفارش از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) 🔷 مردی به نام (ابو ایوب انصاری) محضر پیغمبر صلی الله علیه و آله رسید و عرض کرد: یا رسول الله! به من وصیتی فرما که مختصر و کوتاه باشد تا آن را به خاطر سپرده، عمل کنم. 🔷پیغمبر فرمود: پنج چیز را به تو سفارش می‌کنم: ۱- از آنچه در دست مردم است ناامید باش! چه این که، براستی آن عین بی نیازی است. ۲- از طمع پرهیز کن! زیرا طمع فقر حاضر است. ۳- نمازت را چنان بخوان که گویا آخرین نماز تو است و زنده نخواهی ماند تا نماز بعدی را بخوانی. ۴- بپرهیز از انجام کاری که بعدا به ناچار از آن پوزش طلبی. ۵- برای برادرت همان چیزی را دوست بدار که برای خودت دوست داری. 📚 بحار: ج ۷۴، ص ۱۶۸ ✍أبو أيوب انصاري، صحابی بزرگ پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و میزبان آن حضرت در آغاز هجرت به مدینه بود که به اخلاص، فداکاری و محبت ویژه‌اش نسبت به رسول خدا شهرت یافت. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

. 🌸 «فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ» 🌸 💫مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم. «گاهی یک یاد خدا کافیست تا همه چیز دوباره از نو شروع شود…» 🌸 اللهُمَّ عَجِّلْ لِوَلیِّكَ الفَرَجْ 🌸 کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8

جاءَ الحبیب… ❤️ روایتی از عشق ام المؤمنين خدیجه علیها السلام به پیامبر اعظم عليه أفضل الصلاة والسلام حضرت خدیجه بانویی که نه تنها در ایثار و تقدیم ثروت پیشگام بود بلکه در عشق به همسر نیز الگو ؛ اسوه و نمونه بود وی دلش پیشاپیشِ گام‌های پیامبر می‌تپید و محبتش، زبان شعر می‌گشود. آن‌گاه که رسول خدا صلی الله علیه وآله از سفر بازمی‌گشت، خدیجه با شوق دیدار، چنین می‌سرود: 🔷جَاءَ الحَبِيبُ الَّذِي أَهْوَاهُ مِنْ سَفَرٍ وَالشَّمْسُ قَدْ أَثَّرَتْ فِي وَجْهِهِ أَثَرًا عَجِبْتُ كَيْفَ تَحِلُّ الشَّمْسُ فِي قَمَرٍ وَالشَّمْسُ لَا يَنْبَغِي أَنْ تُدْرِكَ القَمَرَا محبوبی که دوستش می‌دارم از سفر بازگشت، و خورشید، نشانی از راه بر چهره‌اش نهاده بود. در شگفتم چگونه خورشید در برابر ماه قرار می‌گیرد، در حالی که خورشید هرگز نمی‌تواند به ماه برسد. این شعر، تنها وصف چهره نبود؛ بیانِ دلی بود که پیامبر را فراتر و زیباتر از خورشید و ماه می‌دید. و آن‌گاه که سخن از دنیا و مُلک و ثروت به میان می‌آمد، خدیجه، بی‌هیچ مکثی، چنین می‌ سرود؛ سروده ای که خلاصه‌ی همه‌ی انتخاب‌های او بود: 🔷لَوْ أَنَّ لِي فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ بِسَاطَ سُلَيْمَانَ وَمُلْكَ الأَكَاسِرَةِ لَمَا سَوَّتْ عِنْدِي جَنَاحَ بَعُوضَةٍ إِذَا كَانَتْ عَيْنَايَ لِوَجْهِكَ نَاظِرَةً اگر در هر روز و شب، بساطِ سلیمان و پادشاهیِ همه‌ی اکاسره از آنِ من بود، در نگاه من هم‌سنگِ بالِ پشه‌ای نمی‌شد، آنگاه که چشمانم به چهره‌ی تو می‌نگریست. ✍این عشق، عشقِ کلماتی روی کاغذِ تنها نبود؛ عشقِ ایثار بود، عشقِ ماندن در روزهای سخت، و تقدیم همه‌چیز بی‌هیچ چشم‌داشت. سلام بر خدیجه… بانوی عشق، ایمان و وفاداری. کانال راشدین را در ایتا دنبال کنید: https://eitaa.com/Rashedin8