پسر*

خداروشکر گردن گرفت و گفت پولتو پس میدم. (بله، همهٔ سناریو هام به باد رفت)

همیشه ۹۹.۹۹ درصدشون به باد میره، و اکثر اوقات اون حالتی اتفاق می‌افته که پیش‌بینی نکرده بودم و مجبور میشم فی‌البداهه تصمیم بگیرم😂😂 مثلا اول مهر برای هم‌صحبت شدن با هم‌مدرسه‌ای هام، اینطوری بود که برای «تابستون چطور بود؟» «چقد درس خوندی؟» «چه کتاب تستی می‌زنی؟» «معدلت چند شد؟» «نمرهٔ فلان درس چند شد؟» جواب آماده داشتم، اوکی بود ولی یبار یکی پرسید: کدوم رشته می‌خوای بری— و همونجا کپ کردم، با «پزشکی دیگه😅😅😅...» تفره رفتم. خداروشکر نگفت کدوم شاخه پزشکی می‌خوای بری....

📪: اره داداش ما هم اینجوریم ولی حداقل برای هر وضعیتی آماده ایم و معمولا شوکه نمیشیم چون تمام حالتا رو در نظر گرفتیم و براش آماده شدیم جواب: من تمام عمرم همین‌کارو کردم ولی خب ظاهرا شما حرفه‌ای ترین😓😓😓

معمولا هم خیلی ساکتم، چون همش می‌ترسم مبحثی رو شروع کنم یا موضوعی بشه که سناریو آماده ندارم واسش.

یعنی حتی اینجوری بوده که با رفیقم قرار گذاشتیم بریم بیرون، بعد، ۲۰ دقیقه فقط رو صندلی نشستیم خیابونو تماشا کردیم

اصن حالم خراب شد. تازه از صدای فنش ویس گرفته بودم

#عکس من از شعاع ۱۰ متری هرگونه عینک دودی باید فاصله بگیرم.

📪: حاجی عینکه بهت میاد!!! چند و از کجا گرفتی؟؟ جواب: اگه بگم عینک من نیست و از رو چشم دوستم ورداشتم عکس گرفتم منو می‌بخشی..؟😓🤣

ما رو مبل می‌شینیم هیچ غلطی نمی‌کنیم حاجیمون رو مبل می‌نشست نصف صهیونیستا گریه می‌کردن

بازی اول دو هیچ بردیم اصن کار درومد

بگذریم که نیمه نهایی حذف شدیم