how it feels to cook a yummy meal as a world leader #politics

اومدم بفرستما

برینید #Shitpost

¯ ᴊᴏɪɴ ᴜs @Animemes

یه دقه صب کنید

قراره یه برینید دوم هم ببینید

آیزن بی حرکت ایستاد. سکوتی که به دنبال سخنان حسن انجام شد، سنگین‌تر از هر فشار روحی بود که او ایجاد کرده بود. برای چند ثانیه هیچ اتفاقی نیفتاد. بدون لبخند بدون خنده. بدون اظهار نظر تحقیرآمیز سپس چشمان آیزن ریز شد. "برنامه های شما همه کار شما بود؟" او این عبارت را تکرار کرد و صدایش یک اکتاو افتاد. "یک ادعای جسورانه. ادعایی که برای حفظ آن به چیزی بیش از کلمات نیاز دارد." یک قدم به جلو برداشت. زمین زیر پایش ترک خورد. "Soul Society را به شما بفروشید؟" یک مکث "شما طوری صحبت می کنید که انگار این دنیا برچسب قیمتی دارد و انگار ارز پرداخت آن را دارید." نگاهش تیزتر شد و درنده شد. "مواظب پشت من باش؟ تو به مردی که قبلاً در هنر دیدن همه چیز تسلط دارد، نصیحت می کنی." او به طور کامل حرکت را متوقف کرد، بازوهایش به آرامی در کناره هایش آویزان بود. آرامش از بین رفت، با چیزی سردتر، چیزی خطرناک تر جایگزین شد.

این ستا سوال اول

بیان آیزن سخت شد. عصبانیت خفیفی که در زیر نمای بیرونی ترکیبی او می جوشید، سرانجام ظاهر شد. او به حسن نه به عنوان یک تماشاگر کنجکاو، بلکه به عنوان یک مزاحم که باید به آن پرداخته شود، نگاه کرد. آیزن با صدای کوتاه و خالی از کیفیت ملودیک معمولش گفت: "تو پیگیر هستی." "خیلی خوب. از آنجایی که شما اصرار دارید قبل از اینکه زندگی خود را دور بریزید، دقیق باشید." او وضعیت خود را صاف کرد، فشار روحی اطرافش یک بار دیگر غلیظ شد. "یک زندانی؟ من زندانی قانون نیستم، حسن. من زندانی محدودیت هایی هستم که توسط کسانی که خیلی ضعیف هستند که نمی توانند بر آن حکومت کنند. حبس من را با کمبود اختیار اشتباه نگیرید." مکثی کرد و چشمانش با شدتی که احساس جسمانی می کرد به حسن قفل شد. "و اما در مورد ادعای پنجم شما..."

"و در مورد ادعای پنجم شما..." صدای آیزن آرام و تقریباً ملایم بود که لبه زیرین آن را ناراحت کننده تر کرد. "هوش یک مفهوم نسبی است. برای کسانی که نمی توانند حقیقت را درک کنند، من همیشه مغرور به نظر می رسم. برای کسانی که نمی توانند مسیر پیش رو را ببینند، من همیشه احمق به نظر می رسم." او یک قدم دیگر به سمت حسن برداشت، حضورش در حال گسترش بود تا اینکه احساس کرد که هوا از فضای بین آنها فشرده می شود. "تو سعی می کنی با رک گویی به من توهین کنی. زیر توست و صادقانه بگویم که سرگرم کردنش زیر من است." چشمانش برای مدت کوتاهی به سمت ورجیل و سپس به حسن برگشت. صبر حساب شده ای که او در طول رویارویی نشان داده بود، در لبه ها شروع به از بین رفتن کرد و با تحقیر سرد و بالینی جایگزین شد. "شما پاسخ های خود را دریافت کرده اید. شما برنامه ها، موقعیت و عقل من را به چالش کشیده اید."

چهارم و پنم