گمان ما این نبود که بقیه راه را باید تنها سفر کنیم؛ قرار بود پرچم را با هم به صاحبش برسانیم. تو ما را اینجا کاشتی و رفتی. کاشتی... تا جوانه بزنیم. حالا اینجا نهالستان بزرگی در تنهایی برای باغبان سفر کرده‌اش اشک می‌ریزد. نهالها در غم تو قد خواهند کشید. آنقدر که ساقه‌هایشان چوب‌های محکمی برای پرچم باشند. گیاهان بیابانی چوب محکمتری دارند. چون با جرعه‌های غم باغبان آبیاری میشوند. ✍ وحید یامین پور #وداع ☕️ @Razee_man

گهواره‌ات تا عرش، راهی باز میکرد، نامت دلِ اهلِ زمین را ناز میکرد. کوتاه بودی در شمارِ روزگاران، اما حضورت قصه‌ای آغاز میکرد...💔 ☕️ @Razee_man

شهید کسی است که... #پارا_کتاب 📚کتاب حماسه حسینی ☕️ @Razee_man

به مصلی آمده‌ایم. همان جای همیشگی. اما این‌بار دیگر از بلندگوها صدای مکبر به گوش نمی‌رسد که بگوید: «اقامهٔ نماز، به امامت ولیّ امر مسلمین جهان». دیگر کسی شعار «ای پسر فاطمه! منتظر تو هستیم» سر نمی‌دهد؛ اما این انتظار، امروز بیش از همیشه در نگاه‌ها نشسته‌ است. برق شوق از چهره‌ها رخت بسته، اما هر جا بنگری، دل‌های تنگ را خواهی دید. ای کاش، ناگهان بیایی و در جایگاه همیشگی‌ات بایستی، بیایی تا تمامِ سکوت در صدای الله‌اکبر ورودت گم شود و صف‌های نماز جان دوباره بگیرد. ما همچنان چشم‌به‌راه خواهیم ماند؛ چرا که ما به شهیدمان نمی‌گوییم خداحافظ بلکه می‌گوییم: «إلى اللقاء، إلى اللقاء مع إنتصار الدم على السيف» ☕️ @Razee_man

رهبران ما مجموعه‌ای از صفات به ظاهر ناهمگون‌اند؛ در وجودشان صلابت و نرمی در یک قاب هم‌نشین می‌شوند. این توازن در رفتار بزرگان، میراث مقتدرترین مظلومِ تاریخ است که در اوج صلابت، روضه‌ی مظلومیتش هنوز از گلوی تاریخ شنیده می‌شود. ما همانگونه که شاهد «اشداء علی الکفار» بوده‌ایم، «رحما بینهم» را نیز دیده‌ایم. شعر امام شهید ما در وصف عروس‌شان زهرا، خبر از هم‌نشینی مهر پدرانه‌ و روح شاعرانه در کنار آن روح مبارز می‌دهد. #امام_شهید ☕️ @Razee_man

امروز صبح، در مصلی نماز خواندیم اما این بار نه به امامت شما، بلکه برای شما به نماز ایستادیم.🥀 #بدرقه_یار ☕️ @Razee_man

برای اولین بار آمده‌ام مصلیِ امام خمینی(ره). جایگاه آقا از دور، با شکوه و عظمتی بی‌نظیر پیداست. فضا پر از جمعیتی است که چشم انتظار ورود امام خامنه‌ای، به پا خواسته‌اند. بالاخره انتظار‌ها به سر می‌رسد و پرده‌ها کنار می‌روند. چشم ریز می‌کنم تا چهره‌ی پرنورتان را ببینم اما با آنچه که می‌بینم، فرو می‌ریزم. آن‌هایی که شما را دیده‌ بودند، می‌گفتند قد رشیدی دارید، اما حالا چرا قامت‌تان را نمی‌بینیم؟ چرا تکیه بر سلاح نکرده‌اید؟ چرا پرده‌ها که کنار می‌روند، آنچه به چشم می‌خورد تابوت است؟ آمده بودید اما همراه خانواده‌ی‌تان، با تابوتی در آغوش پرچم جمهوری اسلامی ایران. همیشه که از حسرت امام ندیده‌ها می‌شنیدم، می‌ترسیدم آخر، دیدارتان قسمتم نشود، می‌ترسیدم هیچ وقت نبینمتان؛ ولی امید داشتم که شاید روزی چشمان غبار گرفته‌ام به تماشای چهره‌ی شما روشن شود. اما اولین و آخرین دیدار من با شما همینجاست؛ مصلی امام خمینی. #بدرقه_یار #حسرت_دیدار ☕️ @Razee_man

📸 #گزارش_تصویری| برگزاری جلسات دوره تابستانه نبرد‌ وجودی 📆 تیر ۱۴۰۵ ☕️ @Razee_man