«باورت می‌شود؟ روزهایی بود که از آن فنجانِ گل‌آبیِ مسجد فراری بودم! اما حالا... حالا نوشیدنِ یک چایِ گلابِ گرم در همان فنجان،میانِ طنینِ زیارت عاشورا، برایم به معنای رسیدن به اوجِ حلاوت و آرامش است. تمامِ هفته، چشم‌به‌راهِ چهارشنبه‌ام که از کلاس فارغ شوم و در مسیرِ بازار، به سوی آستانِ زیارت قدم بردارم؛ تا آنجا که در پیشگاهِ آن امام زاده واجب التعظیم عرض ادب نمایم و در کنارشهیدِ گمنام،صلواتی زمزمه کنم. ای کاش می‌توانستم بخشی از این فضا باشم؛ یا گلی میانِ نقشِ فرش‌ها، یا برگی بر کاشی‌های لاجوردی، یا بلوری هفت رنگ در مهابت چراغ آویز، و یا حتی بخارِ گرمِ سماور،من فقط می‌خواهم هر چه که به این خانه تعلق دارد، از آنِ من باشد.»

شما تناژ رنگی رو نگاه کن آخه، خیلی ملیحن🙂‍↔️🪷

🌆 می گفت: "رو به سوی کسی کردم که آسمانها و زمین را آفریده" .. #در_پیشگاه_نور🪽

تنها چیزی که این چند روز رو به شرح میرسونه::

آنقدر غم بر دلم خروار خروار است که شاید همینجا وسط تاکسی گریه کنم.

تو به من بگو چگونه از اشک هایم در مصاف باریدن نگه داری کنم؟

«چرا از حرارت این غم کاسته نمی شود.»

..