أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا(مؤمنون-۱۱۵) آیا گمان کردید شما را بیهوده آفریده‌ایم. تو به دنیا نیومدی که تولحاظات منزجر کننده ای به سربه بری! یاکه باب ِنظرات مردم باشی! نه اشتباه نکن تو آفریده شدی تاکار ِبزرگی رو با التافت رقم بزنی؛ تو خیلی خیلی شایستگی درونت نهفته داری!اصلا همینکه خدا از روح خودش بهت بخشیده،بگیر که چقدر مستعد و توانمندی؛خدا خلقت نکرده که روزاتو با کسلی بگذرونی و فرصت هاتو ازدست بدی خلقت کرده تا بزرگت کنه!بزرگ بشی؛ پس برای چی به خودت و خدا ایمان نداری چرا توانمندی هاتو سرکوب میکنی و باورشون نداری؟ یادت باشه که همه ی ما تفاوت داریم!- باور داشته باش به خودت دختر؛تو خیلی خیلی خوبی-! اونقدر خوبی که من بهت افتخار میکنم؛ راستی اینوبگم خدا خیلی خیلی مهربون ِو خیلی خیلی دوست داره که بهت توانمندی های خارق العاده ای داده،قدرشو بدون🎐_

«غروب دوشنبه بخير🪔»

⋆𐙚₊🪷‌سورة الرحمان

مصحف من!

📬: شما یک نامه دارید! _ «در جهانی که گاه عدالت رنگ می‌بازد و انسان‌ها در قضاوت‌هایشان لغزش دارند، خداوندی هست که حتی به اندازه‌ی نخ باریک درون هسته‌ی خرما، به کسی ظلم نمی‌کند. او پاکی را نه با ادعای ما، بلکه با حقیقت درونمان می‌سنجد. نه فریب ظاهر، نه غرور کلمات، هیچ‌کدام معیار تزکیه نیستند. تنها اوست که می‌بیند، می‌داند، و می‌سنجد… با دقتی فراتر از تصور، با مهری که در عدالتش جاری‌ست.. او حساب همه چیز را دارد، حتی همان رشته‌ی نازک در دل هسته‌ای خاموش…» _ نوشته از آیة 49 نساء / نامه شماره 1