سلام از اولین روز ماه دی❄:))

آرزو میکنم که این ماه برامون پر بشه از لبخندای از ته دل و تندرستی.

«دیشب که مهمونی پاییز با رفتن آذر به اتمام رسید مهمون جدیدم از راه رسید زمستون با کلاه آبی و پالتوی بلندش که برف روش نشسته بود پشت در منتظر بود،خلاصه که برای این مهمونم کلی برنامه ریختم(!) 🤍»

~

آیا ندیدی کسانی را که پیش از آن‌که فرمان جهاد نازل شود، به آنان گفته شد: دست از جنگ بدارید، نماز را برپا دارید و زکات بپردازید؟ آنان مأمور بودند که در روزگار آرامش، دل‌های خود را با عبادت و انفاق بسازند و روحشان را در مسیر بندگی پرورش دهند. اما هنگامی که فرمان جهاد آمد و تکلیف سنگین دفاع بر دوششان نهاده شد، گروهی از آنان لرزیدند؛ ترسی در دلشان نشست، همانند ترس از عقوبت خدا یا حتی شدیدتر، از مردم مشرک. زبان به شکایت گشودند و گفتند: «پروردگارا! چرا جنگ را بر ما واجب کردی؟ چرا ما را تا زمانی نزدیک، تا مرگ طبیعی، مهلت ندادی؟» این سخن، پرده از ضعف دل‌هایشان برمی‌دارد؛ دل‌هایی که به دنیا دل بسته‌اند و آرزو دارند عمرشان بی‌دغدغه و بی‌مسئولیت سپری شود. اما پاسخ خداوند روشن و قاطع است: «بگو: متاع دنیا اندک است؛ و آخرت برای آنان که تقوا ورزیده‌اند بهتر است. و در آن سرا، حتی به اندازه رشته‌ای نازک میان هسته خرما، بر آنان ستم نخواهد شد.» این آیه، حقیقتی بزرگ را آشکار می‌کند: دنیا با همه جلوه‌هایش، چیزی جز اندکی متاع نیست؛ سایه‌ای گذرا، لذتی کوتاه، و آرامشی ناپایدار. اما آخرت، سرای جاودان است؛ سرایی که برای اهل تقوا، بهتر و پایدارتر است. در آنجا هیچ ظلمی نیست، هیچ حقی ضایع نمی‌شود، و هیچ ترسی باقی نمی‌ماند. _ همه را میگویم که به این نقطه برسیم که ای انسان، دل به دنیا مبند و از تکالیف الهی روی مگردان. اگر فرمانی سخت بر تو آمد، بدان که در پس آن، حکمتی بزرگ نهفته است. دنیا اندک است، اما آخرت بی‌پایان؛ و تنها آنان که تقوا پیشه کنند، در آن روز به آرامش و امنیت خواهند رسید. نوشته شده از آیه 77 سورة مبارکة نساء.