امروز میخوام شمارو به شنیدن یک داستان
دعوت کنم 🥰
اگر دوست داری این داستان رو بدونی حواست امروز حسابی به کانال باشه✨
از مادربزرگ پرسیدم:
«چرا از این سوزن کوچولو انقدر مراقبت میکنی؟» 🤨
لبخند زد و گفت 🤶 : بعضی کارها ظرافت میخواد
نه زور، این سوزن کوچیک برای نخهای دارای نازکترین احساسهاست 🥺❤️اگر سوراخش بزرگ بود، اینقدر دقیق نمیدوخت 🪡
فهمیدم توی زندگی هم بعضیها مثل این سوزن می مونن 🙂
دنیاشون شلوغ نیست، آدمهای زیادی از سوراخ دل شون رد نمیشن 🥰
اما همان چند نفری که راه پیدا میکنن رو محکم و ظریف به زندگیشون دوخت میزنن 😇 😇
هر وقت مادربزرگ میخواد یک طرحِ
گل ساده، یک شاخه، یا یک نوشتهی قشنگ روی پارچه بدوزه 👕🧵
میره سراغ همین سوزن متوسط
و میگفت: این، سوزن روزمره های منه
از پسِ بیشتر کارها برمیاد 💪🏻
اون میگفت که طول این سوزن ۴.۵ سانتیمتره 📐
سوزن متوسط هیچوقت قهرمانِ جعبه نبوده 🏆
نه کسی از ظرافت عجیبش تعریف میکنه نه از قدرتش.
اما اگر یک روز گم بشه، کار نصفه
میمونه
این سوزن منو یاد آدمهایی می اندازه که شاید خیلی خاص به نظر نرسن 🙂
اما ستونِ آرامِ زندگیاند 😍
نه افراط، نه تفریط… درست مثل سوراخ سوزن متوسط که برای بیشتر نخها
اندازه است ✅
سوزنِ بزرگ همیشه آمادهی کارهای سخت بود 👍🏻
گلهای برجسته، طرحهای پرحجم دوختهایی که باید از دور هم خودشون رو نشان میدادن ✨👀
طول این سوزن رو این دفعه خودم اندازه گرفتم ۵.۵ سانتیمتر بود 📏📐
از مادربزرگ پرسیدم 🤶: این یکی چرا سوراخش اینقدر بزرگه ؟
با حوصله نخ ضخیمی را از آن رد کرد
و گفت: «بعضی نخها، داستانشون بزرگتره 🪡🧶
باید سوزنی انتخاب کنی که جا برای عبور این همه حجم و رنگ داشته باشه ☺️