بچه‌ها تا حالا شده اسلمپ ریدینگ بشید؟اصلا میدونید اسلمپ ریدینگ چیه؟

ریدینگ اسلمپ یعنی «کتاب‌زده شدن» یه جورایی یعنی طرف با اینکه عاشق کتابه، ولی یهو دیگه هیچ جوره بهش نمی‌چسبه. مثل وقتی که آدم از غذای مورد علاقه‌اش حالش بد میشه؛ حالا همین وضعیت برای کتاب پیش میاد. خیلی خلاصه بخوام بگم: ° کتابو باز می‌کنی، ولی حسش نیست. ° یه خطو سه بار می‌خونی، اصلاً نمی‌فهمی چی شد. ° همش گوشیو چک می‌کنی که فقط از کتاب فرار کنی. ° کلاً "موتورت" برای خوندن خاموش شده و هر چقدر استارت می‌زنی، روشن نمیشه. همین! یعنی مغزت دیگه کشش نداره و کلمات برات شده یه مشت چوب خشک که اصلاً مزه نمیده. #اصطلاح_کتابی

حالا باید چیکار کنیم تا از اسلمپ ریدینگ یا همون ریدینگ اسلمپ خارج بشیم؟

ویدیو نیومد تسلیت🤣😭 بزارید خودم بهتون بگم: معمولا موقی ریدینگ اسلمپ/اسلمپ ریدینگ میشیم که کتابمون اون هیجان خاص رو نداره و خیلی کسل کننده است به خاطر همین اگه جنایی بخونید معمولا ازش خارج میشید، چند تا کتاب جنایی خفن که خودم خوندم و کمکم کردن!: هیچوقت دروغ نگو دیزی دارکر سنگ کاغذ قیچی(این یه مورد رو هنوز دارم میخونمش)

اگه میشه یه سری به اینجا بزنید هرچی میخواید درخواست کنید☕️

یه خلاصه میگی از کتاب سنگ کاغذ قیچی _ اره حتما الان معرفیش میکنم

اسم کتاب:سنگ کاغذ قیچی نام نویسنده:آلیس فینی خلاصه::: Rock Paper Scissors داستان یه زن و شوهره که رابطه‌شون عملاً از هم پاشیده و برای نجات زندگی مشترکشون، به یه سفر آخرهفته‌ای به یه کلیسای قدیمی و دورافتاده توی اسکاتلند می‌رن. شوهر مشکل عجیبی داره و چهره آدم‌ها رو درست تشخیص نمی‌ده، و همین باعث می‌شه همیشه حس کنی چیزی سر جاش نیست. از همون اول، فضای سفر عجیب و سنگینه؛ برف شدید، جای خلوت، رازهای قدیمی و نامه‌هایی که زن هر سال برای شوهرش نوشته ولی هیچ‌وقت نداده. کم‌کم معلوم می‌شه هرکدوم چیزهایی رو از دیگری پنهان کرده‌ان و اصلاً این سفر شاید اتفاقی نبوده. داستان مدام بین گذشته و حال جابه‌جا می‌شه و کاری می‌کنه هی نظرت درباره شخصیت‌ها عوض بشه. اصل ماجرا هم بیشتر درباره اعتماد، خیانت، بازی‌های ذهنی و اینه که توی یک رابطه، آدم‌ها واقعاً چقدر همدیگه رو می‌شناسن. . #معرفی_کتاب

یه داستان روان‌شناختی و پرتنشه درباره چند آدم که هرکدوم زخمی از گذشته دارن و ناخواسته وارد یه بازی ذهنی خطرناک می‌شن. اولش همه‌چیز عادی و حتی کمی مرموز به‌نظر میاد، ولی کم‌کم مشخص می‌شه هر حرکت و هر حرف، مثل همون بازی «سنگ، کاغذ، قیچی»، یه جور قدرت‌نمایی و تلاش برای برنده شدنه. داستان مدام دید آدم‌ها رو عوض می‌کنه و باعث می‌شه به هیچ‌کس کامل اعتماد نکنی. هر بار فکر می‌کنی حقیقت رو فهمیدی، یه لایه جدید رو می‌شه. فضای کتاب سرد، عصبی و پر از حس خفگیه؛ انگار همه دارن چیزی رو پنهان می‌کنن. در کل، کتاب بیشتر از اینکه درباره اتفاقات بزرگ باشه، درباره بازی‌های روانی، کنترل کردن آدم‌ها، دروغ، ترس و ضربه‌هاییه که آدم‌ها از رابطه‌ها می‌خورن. پایانش هم جوریه که احتمالاً چند دقیقه فقط به سقف زل می‌زنی و اتفاقات رو تو ذهنت مرور می‌کنی🙏🏻