▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔▔ #Libya #Gaddafi "𝑱𝒐𝒊𝒏 𝒔𝒐𝒍𝒅𝒊𝒆𝒓 𝑻𝒔𝒂𝒓 𝑵𝒆𝒆𝒅 𝒚𝒐𝒖"

تصور کنید چند روز قبل از یه مسابقات خیلی مهم، پاتون به شدت رباطش پاره بشه. درد وحشتناکی دارید، نمی‌تونید راه برید، دکتر میگه باید استراحت کنید. همه منتظرن که شما بگید: «باشه، من نمی‌تونم بازی کنم.» اما علیرضا این کار رو نکرد. وقتی مسابقات نروژ شروع شد، نه تنها کنار نکشید، بلکه با پایی که توی گچ بود و با ویلچر به سالن مسابقات آمد. اونقدر پای دیگه‌اش درد می‌کرد که مجبور بود اون رو بگذاره روی یه صندلی دیگه تا به زمین نخوره. هل دادن مهره‌ها به خاطر نشستن کج، براش سخت شده بود، اما تسلیم نشد. اون با قوی‌ترین آدمای دنیا بازی کرد. با همون پا درد شدید، تونست هیکارو ناکامورا رو ببره - کسی که جزو نوابغ شطرنجه. همه منتظر بودن ببینن کی از درد به خودش می‌لرزه، اما علیرضا فقط روی برد تمرکز داشت. این یعنی چی؟ این یعنی حرفه‌ای بودن یعنی تعهد. درد همیشه بهونه میاد. خستگی، شکست، مصدومیت، همه میان که بهتون بگن: «بسه دیگه. ولش کن.» اما اگر هدف توی زندگیتون به اندازه کافی بزرگ باشه، دیگه هیچ دری نمیتونه جلوتون رو بگیره. علیرضا نشون داد که قدرت واقعی تو مغزت و اراده‌ته، نه تو پاهات. حتی وقتی جسم درد می‌کنه، اگر ذهنت قوی باشه، می‌تونی بزرگترین قهرمانها رو شکست بدی. پس دفعه بعد که خواستید به خاطر یه سرما خوردگی ساده یا یه کم خستگی از تمرین کردن دست بکشید، یاد این مرد بیفتید که با پای گچ‌گرفته اومد و ابرقهرمان‌های شطرنج رو شکست داد. 🦾♟️