آنان که شرف ندارند، خود را می فروشند؛ آن‌ها که وجدان ندارند، دیگران را می فروشند؛ و آنان که هر دو را ندارند، میهن خویش را می‌فروشند..! - ارنستوچگوارا

این قصه سر دراز دارد.

‌

آهُوان گم شدند در شب دشت آه از آن رفتگان بی برگشت:)))

فاجعه‌ی اصلی این جهان در شکنجه و نظارت آشکار خلاصه نمی‌شود، بلکه در لحظه‌ای رخ می‌دهد که انسان دیگر نیازی به اجبار بیرونی ندارد. وقتی ذهن آن‌قدر تربیت می‌شود که خودش مراقب افکار خویش باشد، قدرت به کامل‌ترین شکل خود می‌رسد. در چنین وضعی، حقیقت چیزی نیست که کشف شود، بلکه چیزی است که تحمیل می‌شود، و انسان نه از ترس مرگ، بلکه از ترس تنها ماندن با فکرِ متفاوت، واقعیت را انکار می‌کند و به آرامی از درون تهی می‌شود. 1984

کم بود عمر ما و همین کم، زیاد بود.

یک آسمان سیاهی و انبوهی از کلاغ؛ بیچاره مزرعه به مترسک دلش خوش است (: