یکی از پسران عمرو بن قرظه و اون یکی علی بن قرظه بوده حالا چرا من این داستان رو دارم براتون میگم؟

این دو برادر یکی از بهترین الگو هایی هستند که میشه داشت با خوندن داستان میتونید پی ببرید که انتخاب راه چقدر ضروریه . .

اینکه کدوم سمت تاریخ بایستی، از کی دفاع کنی ، از کی حذر کنی .

داستان این دو برادر داستان شر و خیره . رو به روی هم .

عمرو یکب از ۷۲ تن شهدای کربلاست ؛ اون از اول انتخاب کرد که در کاروان امام حسین باشه و در زمره خواص یاران امام قرار گرفت . .

در روز عاشورا امام حسین به عمرو یک ماموریت داد . ماموریت داد که عمرو میان سپاه دشمن بره و از کاری که سپاهیان عمربن‌سعد انجام می‌دادند نهی کنه . عمرو در حالی که قران بر سر داشت یک خطبه خوند و نصیحت کرد ولی پاسخ این بود که برو ، حسین را تنها بگذار ما جز به جانش راضی نیستیم

عمرو به میدان رفت و جنگید به شهادت رسید بعد از شهادت امام به بالین عمرو اومدن و فرمودند : خدا تو را رحمت کند، ای عمرو! تو از جمله‌ی کسانی بودی که شایسته‌ی شهات بودند.»

ولی در مقابل عمرو برادری بود به نام علی ؛

برادری که هیچ شباهتی به عمرو نداشت .

برادر دیگر به نام علی راه دیگه ای رو انتخاب کرد ‌. از ابتدا در سپاه عمر سعد بود و در برابر امام حسین و برادر خود جنگید ؛

بعد از واقعه عاشورا علی به کوفه برگشت هنوز در همون راهی که بود بافی موند و در حکومت بنی امیه دم تکان میداد

سال‌ها بعد، وقتی «مختار ثقفی» قیام کرد و به خون‌خواهی امام حسین (ع) برخاست، علی بن قُرَظه از جمله کسانی بود که توسط یاران مختار دستگیر و به جرم شرکت در جنگ کربلا و خیانت به اهل بیت اعدام شد ؛