روز 5 شاید اگه قبلا این سوالو جواب میدادم با علاقه هزار جور تعریف می‌کردم. ولی الان نه... خواننده ی خاصی رو دنبال نمی‌کنم، چون متوجه شدم مهم تر از خواننده، آهنگیه که می‌سازه و میخواد دیگران با موزیک‌هاش اونو بشناسن. ( من به خواننده های موردعلاقم وابسته بودم حقیقتا، دو سال طول کشید تا اینو قبول کنم و دنبالشون نکنم ) دیگه لازم نبود به خاطر اینکه طرفدار یه خواننده ای شدم که ممکنه یه اشتباه بزرگ بکنه، توی دوراهی گیر بیوفتم و با خودم بگم دنبالش کنم یا نه

این وسط یه آهنگ قدیمی پیدا کردم لیریکش خیلی قشنگه سه تا رپر هر کدوم یه موضوع رو می‌خونن، یکیشون در مورد جامعه، یکی در مورد موفقیت، یکی دیگه در مورد معروف بودن میگه ووکالیست هم در مورد عشق و نفرت می‌گه و هر کدوم همزمان در مورد شکست و تلاش میگن Rosario by Epik High, CL, Zico

https://eitaa.com/finding_a_place_for_our_soul/4852 من هنوز توی ۱۶ سالگیم گیر کردم

اصلا به اون سن توجهی ندارم چون می‌دونم همزمان ۱۰۰ سالمه ( روحی پیر درونم خفته است ) و همزمان بچه‌‌م ( همون ۱۶ ساله )

https://eitaa.com/finding_a_place_for_our_soul/4853 خب... چطور می‌شود تصورتان این بود که از شما کوچکتر هستم؟ من باب کنجکاوی عرض می‌نمایم

نکند واقعا بچه تر از سنم رفتار می‌نمایم؟ خرسند می‌شوم اینگونه باشد چون چندین قرن شده است که روح پیر درونم دیگر خفته نیست و مرا تسخیر کرده است

بچه بودن خیلی خوبه ولی جامعه به طرز وحشتناکی ازت انتظار داره بزرگ باشی تا ۱۸ سالگی حق اینو داری که بچه باشی بلافاصله که فارغ‌التحصیل بشی، همه اینطورین که عه! بزرگ شدی! هنوز از زنگ زدن میترسی؟ هنوزم درونگرایی؟ چرا اکسسوری بچگونه خریدی؟ هنوزم عروسک می‌خری؟

https://eitaa.com/finding_a_place_for_our_soul/4854 چه توصیف قشنگی :» همیشه دوست داشتم چنین وایبی رو بدم و دوست داشتم هنوزم ۱۶ سالم باشه ممنونم~

کاش الان زمستون بود و برف می‌بارید