حس میکنم اونقدر غرق هوش مصنوعی شدم که همه چیو مصنوعی میبینم
چطوری بگم...
انگار همه چی خلاصه شده به مکالمه با ربات
و یادم رفته زندگی یکم واقعی تره
⁻ᴿᵘᵇʸ's HoUsE
آزادی از هر زنجیری که نگهت داشته حس خوبی داره
انگار که بالاخره واقعا میتونی نفس بکشی
به نظرم سی دراما اینطوریه که اوایل متوجه نمیشی طرف واقعا چه حسی داره مگه اینکه جمله رو بخونی
اصلا توی تن صداشون عصبانیت، طعنه، غم، شادی هیچکدوم مشخص نیست
شما هم اینطوری بودین؟
همیشه دوست داشتم صندلی دست چپ ها بشینم، ساعتمو دست راست بندازم، با دست چپ بنویسم