حس حسادت کارل نسبت به اندو، از بچگی هاشون بود.
اون حس کمبود که اندو چیزایی رو داشت که اون نداشت آزارش میداد.
اون کمبود و کینه باعث شد دست به این کارا بزنه.
و اندو واقعا خودشو تباه کرد. اصلا داستان این بود که ملکه ی ایالت خوبه فقط نیاز به کارل داشت تا ازش یه جوری محافظت کنه تا تبدیل به شرور نشه، و در عوض پیشگویی رو دستکاری کنه تا بقیه فکر کنن کارل نجات دهنده ی پادشاهیشونه،
اصلا اندو قرار نبود وارد این قضایا بشه.
اندو چیکار کرد؟
روزی که ملکه اومد کارل رو با خودش ببره ( کارل از هویت ملکه خبر نداشت و چون بچه بود و میخواست از شر خانوادهش خلاص بشه با ملکه رفت. )
اندو چیکار کرد؟
اونا رو تعقیب کرد و میخواست کارل رو نجات بده. فکر میکرد کارل رو به زور بردن و قراره اذیتش کنن.
در عوض، نگهبانی که اونجا بود اندو رو دستگیر کرد و به خاطر اینکه اندو باهاش درگیر شد و توهین لفظی کرد، عصبی شد و فرستادش کجا؟
همون ایالت بده...
اندو اشتباه کردی. کارل ارزش اینهمه رنج و اذیت نداشت اندو...
چیکار کردی با خودت؟
برد با کی بود؟
نه اندو، نه شاهزاده، نه کارل.
فقط رفیق صمیمی کارل که دستیارش بود.
همون اوایل متوجه کارای سمی و رو مخ کارل شد و ازش جدا شد رفت با اندو دوست شد.
دوستیشون ساده و گوگولی نبود.
همون اول دستیارش رو دستگیر کردن طوری شکنجهش دادن از جاش پا نشه
در عوض باخت با کی بود؟
نه کارل، نه اندو، نه شاهزاده.
با دختری که اندو قبل از رفتن به قصر، دوستش داشت.
ایشونم خیلی مهارت رزمی بالایی داشت، و دستیار کارل بود.
اندو دوستش داشت، دختر هم دوستش داشت.
اما قبل از اینکه بخوان واقعا کنار هم بمونن، اندو رو زندانی کردن، و دختر هم به زور مجبور شد دستیار کارل بشه. ( بازم حسادت کارل باعث بود )
بانو شخصیت خاکستری داشت.
قوی، مهربون و باهوش بود.
اما ایشون بود که زن اندو رو پیدا کرد و تحویل کارل داد. خودش همسر کارل شده بود.
اما بازم... مهربون بود.
در هر صورت به اندو کمک کرد تا همسرش رو از قصر خارج کنه.
با تشکر از بازگشت شکوهمندانه ی اندو.
که همه فکر میکردن مرده و کارل برای خودش حکومتی داشت پر از ظلم و کشتار
اندو پیداش شد یه بلایی سرش آورد از جاش پا نشه
رفتم پی دی افشو از فولدر زیر خاکیام پیدا کردم
فصل اولش ۲۰۹ صفحهست
چه خبره؟
فصل دومش ۱۰۶ صفحه
واسه همین حوصله ی ادیت ندارم. خیلی زمان میبره...
⁻ᴿᵘᵇʸ's HoUsE
وای... یه داستان دیگه داشتم نورا شخصیت اصلی بود، این یکی رو بعد اندو نوشتم
نورا و دوما پس از مشقت های فراوان عاشق میشن و اینا
بح بح
دوما شرور خاکستری بود.
دوما فرمانده ی نورا بود، که بعدا برکنار میشه، برخلاف اینکه اوایل واقعا رو اعصاب و شرور بود،
از وسط داستان همه ی کاراکتر ها بر علیهش میشن چون همه به خاطر یه سوءتفاهم فکر میکردن مرگ دیلان ( شخصیت واقعا مهربون و حمایتی داستان که همه دوستش داشتن ) و مرگ خیلی از مردم عادی شهر، تقصیر دوما بوده.
دشمناش، گولش زده بودن و از قصد قضیه رو اینطور جلوه دادن. اینطوری همه بهش پشت کردن و طردش کردن.
بدتر از همه زمانیه که دوما سعی کرد باهاشون کنار بیاد و با وجود اینکه طرد شده بود تلاش کرد تا بازم به عنوان یه فرمانده به کارش ادامه بده.
اما درگیر یه نفرین شد و اوضاع رو بدتر کرد. این نفرین خیلی آزار دهنده بود.
و گاهی همین نفرین باعث میشد بقیه بیشتر طردش کنن.
دوما به زور با نفرینش کنار اومد.
بعد آخرا با نفرین یکی شده بود به همزیستی مسالمت آمیز رسیده بود ( خنده ی حضار )، خلاصه که از همین نفرین استفاده میکرد قدرتش بیشتر میشد بیشتر دشمناشو نصف میکرد.
نصف میکرد یعنی واقعا نصف میکرد ( دو شقه میک- )