چرا به ریکو نپردازیم؟
خنگ ترین و در عین حال قوی ترین شخصیت داستان.
نصف داستان ریکو در حال انتقام از کسایی بود که برای سورا قلدری میکردن.
اینطوریم نبود که اونا رو به شدت بزنه، خیلی راحت اونا رو به قصد کشت میزد.
ولی آخرش نگران طرف میشد بهش کمک میکرد و درمانش میکرد.
دلم خنک میشد.
هم از مغرور ترین کاراکتر داستان که سورا رو خیلی اذیت کرد انتقام گرفت، هم از خانواده ی سورا.
خصوصا خانوادهش...
قبلا برادر سورا خیلی براش قلدری میکرد و حتی به سورا اجازه نمیداد به اتاقش نزدیک بشه، اگه وسایلش رو دست میزد سرش داد میزد و زخمیش میکرد.
در همین حین ریکو رو داریم که کاملا رندوم اومد خونه ی سورا و اتاق اونو با برادرش جا به جا کرد.
برادرش برگشت خونه با این صحنه مواجه شد رفت با ریکو دعوا بگیره ( مثلا جزو رزمی کار های حرفه ای بود )
ریکو یه بلایی سرش آورد که برادره دیگه جرئت نمیکرد نزدیکش بشه.
جالبه...
خیلی رندوم اومد خونهشون، پدر و مادر سورا هم نمیدونستن چی بگن، چون ریکو خیلی قوی بود 😂
میترسیدن همون بلایی که سر پسرشون آورد سر اونا هم بیاره.
همزمان ریکو بیخیال واسه سورا صبحونه درست میکرد و خندان و شادان سورا رو تا مدرسه بدرقه میکرد.
اینطوری بود که حین خوردن غذا کسی اذیتش میکرد در حین همون خوردن کتکش میزد.
جدا از شوخی
ریکو به مرور زمان به سورا کمک کرد تا زندگی جدیدی رو شروع کنه
و اینکه ریکو از اول یه چیزایی میدونست و با نیت خاصی این کار ها رو میکرد، خاص ترش میکنه،
حتی انتقام گرفتن هاش، عوض کردن اتاق ها، پوشیدن لباسهای برادر سورا، همشون رو با یه هدفی انجام میداد.
که در نهایت سورا آخر داستان متوجه شد.
مغز مردم آزار؟
وقتی با یکی حرف میزنم، ناخودآگاه مغزم میگه یعنی باید به کدوم چشم طرف نگاه کنم؟ چپ؟ یا راست؟ یا بین چشماش؟
دیگه یادم میره چیکار کنم دستپاچه میشم یکی در میون به چشم راست و چپ نگاه میکنم.
چه کاریه آخه...