https://eitaa.com/109958151/182 آره از یه طرف اون استرسی که داره انگار آدم توی میدون جنگه بعد که نمره‌ی خوبی میگیره انگار توی اون جنگ بالاخره برنده شده ( با چهره ای آش و لاش لبخند می‌زند و بیهوش می‌شود )

https://eitaa.com/tolidy_tiriyak/2649 آره زمان زود میگذره... هعی... (‌ یعنی چی؟ من هنوز آمادگی شروع سال تحصیلیو ندار- )

همیشه یه سریالی هست که حس خونه‌ رو می‌ده، هر چقدرم کلی سریال ببینی، هیچوقت جای اونو نمی‌گیره

منتظرم کم کم فراموشش کنم و از اول ببینمش

آینده‌ای رو برای خودت بساز که گذشته‌ات جلوش زانو بزنه.! To: Ruby's house

روز 7 دونده هزارتو ( The maze runner ) هر سه قسمتش رو دوست داشتم، دقیقا همون ژانری بود که دوست داشتم، بعد دیدنش هر چقدر گشتم فیلمی که چنین حسی رو بده پیدا نکردم. بهترین فیلمی بود که دیدم، چند بار ریواچ کردم و هنوزم ازش خسته نشدم

بلیط این آدم اصلاً شبیه بلیط یک سفر معمولی نیست. 🎟️ بلیط شماره ۷۲۶ مسافر: ⁻ᴿᵘᵇʸ's HoUsE مبدأ: تهِ اتاقِ خاموش مقصد: تاریک، خیال‌انگیز، کتابی، شبانه 📍 ادینبرو، اسکاتلند ساعت حرکت: ۰۱:۱۳ صندلی: ۲۱ همراه مسافر: تیم برتون گوتیک، خیال‌پرداز، عجیب، قصه‌گو بار مجاز: یک کتاب، هدفون و چند شخصیت خیالی در توضیحات بلیط نوشته شده: «مسافر محترم، اگر وسط مسیر صدای یکی از شخصیت‌هایی را شنیدید که مطمئنید فقط در داستان وجود داشته، نترسید؛ بعضی قصه‌ها قبل از تمام شدن، مسافرشان را پیدا می‌کنند.» علت صدور بلیط: یه نفر آن‌قدر بین کتاب و فیلم و سریال و موسیقی و شخصیت‌های خیالی رفت‌وآمد کرده که مرز بین دنیای خودش و داستان‌ها کمی محو شده؛ قطار هم تصمیم گرفته یک شب او را جایی ببرد که هیچ داستانی مجبور نباشد تمام شود. اما یه سؤال هنوز بی‌جواب مونده: اگر مسافر تمام شخصیت‌هایی را که دوست داشته فراموش کند، قطار از کجا می‌فهمد کدام نسخه از خودش را باید به مقصد برساند؟