یه چیز عجیبی در دوران دانشگاهم دیدم و خیلی وقت بود بعد از نازیلا خانوم ( دوران راهنماییم ) ندیده بودم.
اونم اینه که وقتی دارم با همکلاسیم ( که اصلا همگروهیمه، با هم توی یه کارآموزی میریم، پیام میدیم ) حرف میزنم
یهو دوستش حسودی میکنه میاد وسط حرف ما نظرشو جلب کنه
مثلا یهو باهاش حرف میزنه و میگه بریم سلف؟
خب ببرش
انگار طرف فرشته ی الهیه که دارم میدزدمش
این رفتارا واقعا واسه بچههاست
و این طرف واقعا باهام مقابله میکنه
در ظاهر دوسته
ولی وقتی میگم آقا استاد امروز کلاس رو یه روز زودتر داره تشکیل میده،
یعنی میخواد ارائه بدیم
این یعنی چی؟
یعنی وقتی شما دو نفر قراره ارائه بدین، باید بخونین تا آمادگی داشته باشین
اونوقت میگه نه بابا فردا ارائه داریم بریم چایی بخوریم .-.
بیا خوبت شد استاد امروز آوردتون ارائه بدین آمادگی نداشتی؟!
یه طوری میگه واای واقعا تو پاور رو درست کردی؟!
نه از آسمان نازل شد بر من فرود آمد به قدرت خلق پاور پوینت دست پیدا کردم.
چهار ساعت پشت لپتاپ بودم فلان فلان شده
اینطوریه که میگم چقدر اینجا سرده
یهو میبینم یکی از استان دیگه هم میگه اینجا هم سرده