یه خواننده ای بود که دو تا از آهنگاشو رندوم شنیده بودم و وایب خوبی میداد
نشستم کل آهنگاشو پیدا کردم
و تمام آهنگاش قشنگه~
انگار از اعماق آرامش بچگی هامون میخونه
شما هم یه نقطه ی امن توی خیالپردازی هاتون دارین؟
میتونه مکان باشه یا یه شخص، یه چیز خاص...
که وقتی بهش فکر میکنین آروم میشین
ممکنه فقط خیال باشه، اما فکر کردن بهش طوریه که مغز فکر میکنه واقعیه
مواقع استرس خیلی کمک کنندهست،
برای من یه مکانه
از این متنفرم که بزرگ شدم.
یه حس متفاوتی داره نسبت به اون زمانی که بچه هستیم. مثلا...
تا پارسال من فیلم و سریال که میدیدم، واقعا مثل دوران نوجوونیم نگاه میکردم. اون حس و حال رو داشتم، یه فیلم که توی دنیاش غرق میشدم
ولی الان که همون فیلما رو میبینم، به جای داستان به کاراکتر ها توجه میکنم، رفتار های بزرگسال هاشون رو درک میکنم با خودم میگم کاملا این رفتارش به حق بود
از اصل داستان دور شدم، از اون ذوق و علاقه و پیگیری به خود سریال...
رسیدم به نگاه کردن به کاراکتر ها
و با خودم میگم بیخیال، اونا بازیگرن، تمام داستان و اکت ها غیرواقعیه
⁻ᴿᵘᵇʸ's HoUsE
من روزی که گربه بخرم
من سالهاست دنبال این آهنگم
و یادمه اولین بار وقتی بچه بودم توی گوشی سونی یه بازی میکردم که این آهنگ رو داشت در مورد یه عنکبوت بود ( همینو یادم موند- )