عزیز من! زندگی، بدون روزهای بد نمیشود. بدون روزهای اشك و درد و خشم و غم. اما، روزهای بد، همچون برگهای پاییزی، باور کن که شتابان فرو میریزند: و در زیر پاهای تو، اگر بخواهی، استخوان میشکنند، و درخت، استوار و مقاوم بر جای میماند. ‌

- هر از گاهی برای آنان که دوستشان داری، نشانه‌ای بفرست تا به یادشان آوری که هنوز برایت عزیزند ! _شکسپیر_

_

_

چایت را بنوش و نگرانِ فردا نباش. از گندم‌‌زارِ من و تو، مشتی کاه می‌ماند برای باد ها.‌. _نیما یوشیج_

بعضی چیزها را نمی‌شود گفت. بعضی چیزها را احساس می‌کنید. رگ و پی شما را می‌تراشد، دل شما را آشوب می‌کند اما وقتی می‌خواهید بیان کنید، می‌بینید که بی رنگ و جلاست! درست مانند تابلویی‌ست که شاگردی از روی کار استاد ساخته باشد، عینا همان تابلوست اما آن روح، آن چیزی که دل شما را می‌فشارد در آن نیست. _بزرگ علوی_

- انگار که بعضی اتفاق‌ها باید حسرت شود. شاید حسرتش تصویر زیباتری از حقیقت غمیگنش داشته باشد. شاید تصویر حسرت هایمان از واقعیتشان زیباتر باشد و حقیقت آن جلوه را نداشته باشد. مثل حسرت آن آغوش در آخرین دیدار. یا حسرت بوسه ای که به آخرین نگاه نَنِشست. یا حسرت گفتن آن جمله از دل بر آمده که آخرین سکوت شد. و یا حسرت خداحافظی برای روزی که نمیدانستی روز آخر است. حسرت مانند انتظار است . همانقدر غمگین ، همانقدر کشنده ، همانقدر بی پایان ، و همانقدر برای روز های آخر .. _افکار من_

باید با من حرف میزدی من محتاج یک جمله بودم جمله ای از تو، که مرا از آغوش زنجیرهای ننوشتن برهاند، باید با من حرف میزدی تا چیزی مینوشتم؛ کلید ادامه ی زندگی من در حنجره ی تو بود در صدای تو تویی که در من، من را گم کرده بودی.

تمام مدت که می‌کشیدمش این‌طوری بودم که قوربونت بشم ایران خانوم، چقدر زیبایی و چقدر زیبایی داری 😭

‌«و من در شکوه تماشا ، فراموشی صدا بودم.» - سهراب سپهری

روز هایی میگذرد که برای زنده ماندن دست و پا میزنند؛ برای حال خوب،خوشحال بودن،ادامه دادن و نا امید نشدن تقلا میکنند تا روزی که جوانه های زندگی شان باز شود و طعم خوش زندگی را به آنها بچشاند تا آن روز ادامه میدهند تا زندگی روی خوب خود را به آنها نشان دهد. آنها انتظار آن روزها را میکشند:)