- به یاد تمام دخترانِ سرزمینم در طول تاریخ که برای ساده ترین حق خود، برای برابری و آزادی، جان دادند.
روز دختر مبارک💘.
و حالا فرصتی مهیا شده تا دوباره از ایران بنویسم. از وطنی که در وصفش روزی در تاریخ خواهند گفت « درد آنقدر گسترده بود که اشک ها نمیدانستند بر کدام نام، کدام شهر، بر کدام زخم ایران فرو بریزند.»
در این روز ها که جنگ سایهء تاریکی بر وطن انداخته بود، نه تنها خون جوانان که خون دخترکان دبستانی نیز یادگاری از این دوران، بر جریان تاریخ شد.
چه غریب است ایران و مردمش در میان سیاست جنگ طلبان و حکومتها، که چنگ انداختاند بر دامان زخمی مادر میهن..
و این وسط ما هستیم که بی طرف از دولت ها، دل فقط برای مادر خود میسوزانیم.
برای این آب و خاک که ریشه در تاریخ دارد.
برای این مرز و بوم که خانهء همه ماست؛ در هر کجای دنیا که باشیم.
برای ایران که تمام وجود ماست.
و در نهایت اگر تمام آرزویم در این خاک دفن شود؛ من برای وطن قلبم را خواهم کاشت، تا عشقی که به آن داشته ام دوباره جوانه بزند!🌱.
به امید آنکه ایران، شکوه و عظمت گم گشته در تاریخش را بازیابد.
- افکارِ من
- افسوس من مردهام و شب هنوز هم
گویی ادامهی همان شب بیهودهست..
آیا شما که صورتتان را در سایهی نقاب غمانگیز زندگی مخفی نمودهاید،
گاهی به این حقیقت یأسآور اندیشه میکنید که زندههای امروزی،
چیزی به جز تفالهی یک زنده نیستند؟
گویی که کودکی در اولین تبسّم خود،
پیر گشته است..
- فروغ فرخزاد
- این روزها هر چه بیشتر دقت میکنم به این پی میبرم که در بسیاری از عرصه ها قواعد، قوانین و عُرف جامعه به گونه ای است که حضور زنان را کمرنگ و گاه از بین میبرد.
هیچ گاه در زندگیام نتوانستم زنانی را درک کنم که حامی حقوق خود نباشند. در مرد ها این حس، امری نسبتا طبیعی است؛ زیرا که نه تمام، اما اکثر حقوقی که از زنان سلب میشود به اختیار بیشتر و آزادتر شدن مردان میافزاید.
اما چطور یک انسان میتواند سختی ها و ناحقی های نسبت به خود را هم بپذیرد و هم از آن دفاع کند؟
و اینجا میشود پی برد به تاثیر عمیق آموزش های ناعادلانه ای که سالها و قرن هاست زنان را با آن میپرورانند..
- افکارِ من
- خاطراتی هست که آدمهایش رفته اند.
این خاطرات غمانگیز است.
ولی آن خاطراتی که آدمهایش حضور دارند اما شبیهِ گذشته نیستند، بسیار دردناکتر است..
- نزار قبانی