مداحی آنلاینمداحی آنلاین - نماهنگ امام شهید - نریمانی.mp3
زمان:
حجم:
10.8M
پیوست:
امشب، توی تجمع مداح این مداحی را خواند، هرچقدر که میگذرد دلتنگی و غم بیشتر میشود. مداحی را میخواند و دلتنگترم میکرد. به ویدئویی که ف فرستاده بود فکر میکردم و با جملهٔ من شما رو ندیده دوست دارم، یکجور دیگر غم در آغوشم میگرفت. یکجوری که فقط خودم میدانم و خدا و خودش...
و اینکه، با ف موافقم! قشنگترین فیلمِ کوتاه عمر من هم بود، خیلی قشنگ و دلتنگ کنندهترین :)
-
ارمیا میخواندم. ارمیا میخواندم که باران شروع کرد به باریدن. شدید بود و دلچسب. فکر کردم: بارانِ بهاری! و بعد لبخندی آرام.چشمم را چرخاندم سمت کتاب. برای ادامهٔ خواندنش. مردمکها روی یک جمله ایستادند:
«دلش برای لبخند مصطفی تنگ میشد.» ، برای دقایقی، از حال وهوای خآصی که این روزها کتاب ارمیا برایم ساخته، رها شدم و صدای همسر شهید توی گوشم پیچید:
«دلم خیلی براش تنگ شده... برای خندههاش.» شهید مصطفی علیخانی؛ ۲۴ سالش بود که دیماه، کلمهٔ شهید نشست کنار اسمش، مصطفی...چند ماهی بیشتر از نامزدیش هم نمیگذشت، همان کسی که حالا توی ۱۸سالگی کلمهٔ همسر شهید کنار اسمش میآید:) از این گذشتها نوشتن آسان نیست، واقعا نیست. بقول استاد جوان، وقتی تجربه زیسته از چیزی نداشته باشی، نمیتوانی خوب هم از آن بنویسی. و فکر میکنم حتی اگر یک یادداشت ساده بآشد! و بعد، به گلستان شهدای اصفهان فکر میکنم. همیشه دوست داشتم یکبار میرفتم. و هنوز هم. یکبار بروم و از نزدیک به تماشای زیباییش بنشینم.یادم باشد، کتاب ارمیا را هم با خودم ببرم و این جملهٔ هایلایت شده را باز مرور کنم. به یادِ لبخندهآیِ مصطفی... شهید مصطفی علیخانی.
از شباهت اسمها، پل زدن به یک آرمان مشترک، شهآدت!
۲۴ فروردین مــآه صفر پنــج.
:)🕊
حـــالِ آدم مهم است. خیلی زیــاد هم. اینکه لبخند و غم آدم به کجا گره بخورد. اینکه کلماتش به کدام مقصد برسند. دلیل غصه و شادیهایش، چه باشد. اینکه دلتنگیهایش به کدام آغوش برسند. اشکهایش به کدام سمت جاری شوند.
و کــاش، کــاش همیشه، زندگی هرطور که بود، بازهم حال آدم به شما گره بخورد. به عطــر حرمتان. به گلبرگهای سبز و لطیف حرم، برگهایِ عاشق. لبخند و اشک و غم و خنده و هرچه که بود، با شما باشد. در پنآهِ امن و پر محبتتان. کاش قلب، رسالت اصلی خودش را بفهمد و جز یاد شما، نخواهد. کاش، قلب آدم واقعا حرم باشد، تا دور از فاصلههای فیزیکی، بازهم زنده به عطر کنار ضریح بماند. کاش دل، غمش از جنس غم ندیدن گنبد طلایتان از نزدیک، باشد، غم حرم نبودنِ روح و جـــآن. کاش دل در پنآهِ امنِ شما بماند، حتی به قدر زنده نگه داشتن یاد آدم، در حرمتان.
با پیوست دلتنگی، دلتنگی برای اشکهآ و نگاههای بیپایان مقابل پنجره فولاد؛
۲۶ فروردین صفر پنج، چهارشنبه :)
رآیحه🤍
از همین شروع میتونم حدس بزنم حال وهوای این کتاب و شخصیت ها و حتی رفاقت ارمیا و مصطفی، چقدر خوب و متف
کتاب ارمیا رو دیشب تموم کردم، میخواستم صفحات آخر رو توی تجمع بخونم(!) که موفق نشدم🥲
اما خب هنوز یادداشت کلی رو ننوشتم در موردش
و تازه بریدههای زیادیم مونده که هر کدوم رو بخوام یچیز متفاوت در موردشون بنویسم، همینقدر کتاب پرماجرایی بوود خلاصه.
ان شاءالله کم کم مینویسمشون.
خوندنش هم خیلییی پیشنهاد میشه:")
#ارمیا
کتابش رو در بهترین وقتی که باید شروع کردم. حس میکردم دقیقا همین الان لازم دارم همچین کلماتی رو بخونم. و خب میدونید؟ انگار جنسش با همه کتابایی که داشتم میخوندم فرق داشت.بین کتابهای شعر، کودک، نوجوان، ادبیات کشورای مختلف و... خوندن، خوندن کتاب ارمیای آقای امیرخانی، تو یه لول دیگه از خوب بودن بود. و حال وهواش، خیلی خیلی غرق کننده...
رفاقت خاص ارمیا و مصطفی، محبت و صمیمت خاصشون، شخصیتهاشون، همه رو یه جور دیگه دوست داشتم و دلم براشون تنگ میشه؛
#ارمیا
-
بار دوم است که مجموعه اشعار قیصر را میخوانم، و نمیدانم بار چندم است که این یکی شعرش را. هرشب، به صفحهٔ ۵۴،شعر چیستان که میرسم، چندین بار میخوانمش و حالم هرچه که باشد، خوب میشود. خیلی از شعرهای قیصر امین پور برایم همین ویژگی را دارند. شاد باشم، غمگین باشم، بیحوصله باشم، وهر حالی که فکرش را کنید، وقتی میخوانم، با لبخند کتاب را میبندم. و هربار فکر میکنم واقعا چطور؟ چطور ممکن است یک شعر. یک شعر ساده، انقدر عمیق باشد؟ نفوذ کند به درون آدم و احساساتش را خوبِ خوب بفهمد؟ باید اعتراف کنم از قیصر امین پور نوشتن هم آسان نیست. فقط، کاش، کاش میشد قیصر را به کل آدمهایِ جهان معرفی کرد...☁️
#عالیجناب_قیصر_امینپور :)