رآیحه🤍
و تداعی دلتنگی، در عمق کلمات .. ۸ :) #راستیدردهایمکو؟
میان صحن گوهرشاد، خورشیدیست شبها هم
اگر گنبد هویدا باشد و گر ماه پنهانی ... :)
- فاطمه جهانبخش❤
پیوست؟ دلتنگیهآیِ زیـــاد.
نه فقط نامه، کتابهآ هم زندهن و روح دارن، بعضی کتابها کلماتشون احیا کنندس واقعا؛
اینکه چقدر تخصصی باشن از لحاظ نویسندگی مدنظرم نیست، بیشتر احساس اون کتاب، خیلی کتابای شهدایی هیچ حس خاصی ایجاد نمیکنن درون آدم و عمق شخصیت شهید رو نمیتونی بشناسی!
اما بعضی کتابها، که راستی دردهایم کو هم از اوناست، به عمق شخصیت شهید میپردازن و مهم تر از همه، کلماتشون، خون دارن... یعنی خیلی زنده بودن :)
آخرین کتاب شهدایی از این جنس-دارای ویژگی زنده بودن کلمات- خوندم، دلتنگ نباش بود، محرم سال قبل، قبل از رفتن هیئت میخوندمش و از یکجایی با همراهی اشک..
راستی دردهایم کو هم از اون جنسه، عمیق، پر از نشونهها و حآوی اشک:)
تکمیل نشونه باز بودنم هم اونجایی بود که فهمیدم شهید دانشگر هم متولد اردیبهشت هستن :)))))
#راستیدردهایمکو؟
از قلبهای گره خورده حین زیارت:) 💚
با پس زمینه مداحیِ:
«عشق همینه یه زیارت با شهادت.. »
#راستیدردهایمکو؟
رآیحه🤍
میخواستم بنویسم. طولانی و زیاد. از احساسات مختلف امروز. از حجم کارها و افکار. از اتفاقات زیاد در حجم کوچکی از زمان.
توی گالری دنبال عکس مرتبط گشتم. عکسی که بتواند حس و حال نوشتنم را بهتر کند. به ردیف وسط رسیدم، جایی که این عکسهآ بودند.
بیخیال کلمات طولانی که قرار بود کنار هم بگذارمشان شدم.
اینبار عکسها حرف داشتند برایم، و فهمیدم عکسهای رندوم گالری هم میتوانند رزق آدم بشوند.
پ.ن: همهٔ حرفهآیِ این عکسهآ ...