ز پیله بافتنم خسته‌ام ولی چه کنم؟ اُمیدوارم و زندان آدمی‌ست امید! #فاضل_نظری

بی هیچ سوالی و جوابی بغلم کن... خسته تر از آنم که بگویم به چه علت :) #شعرِ_محبوب؛

آن پنجره،یک پنجرهٔ بی‌همتاست هرچند شبیه همهٔ پنجره هاست در این طرف پنجره، چشمان من است در آن طرف پنجره، چشمان خداست.

من، واژه به واژه،محوِ معنا که تویی من،قطره به قطره،غرقِ دریآ که تویی...

یک مرتبه اصلِ ماجرا را گُم کرد آن یارِ همیشه آشنا را گم کرد یک عُمر در آغوشِ خدا بود،ولی تا گفت «خدا کیست؟» خدا را گم کرد...!

”هم معجزه های ناگهان را دیده است، هم پنجره های بی‌نشان را دیده است جز چآه در این جاذبه باران،چه کسی اینقدر عمیق،آسمان را دیده است؟ “

از کتابِ تنها تو ردیف می‌کنی شعرم را

از سری مداحی هآیِ "منم همینطور آقایِ رسولی،منم همینطور..!" و ما ادراکها :)

- کاش، نفس نفس جوانی‌ام تمام زندگانی‌ام شود پسندِ تو ...

شماهم همیشه دلتون برای این کتاب تنگ میشه؟ :) منکه زیاد... میدونید؟ انگار قابلیت آرووم کردن روح،جلا دادن قلب،نوازش چشم همه باهم جمع شده بآشن یجا و انگار که از لای ورقه‌هآش عطرِ حرم حس کنی یا شاید هم عطرِ نرگس تآزه. هرچندوقت یبار دل‌ آدم لازم داره که کلماتش رو بغل کنه تا غبارها از روی قلبش پاک بشن و بتونه تو هوایِ آسمون نفس بکشه. . . ! پ.ن: اگه باهآش آشنا نیستین هنوز اینجا رو دریـآبید