سخنان پایانی و پیشنهاداتم:
اول از همه ببینید آیا واقعا قصد ازدواج دارید؟
خودتون رو شناخته باشید(اخلاقی رفتاری اعتقادی و...)
درواقع تکلیفتون با خودتون مشخص باشه.
یه سری معیارهای کلیتون رو با مامانتون هماهنگ کنید که همون اول پشت تلفن بپرسند که اگر اوکی بود قرار حضوری بذارید.
برای جلسات اول میتونید همین سوالات رو به طور کلی و حتی فقط برخی مهمهارو بپرسید و هر جلسه که جلوتر برید جزئیتر بشید.
باز هم تاکید میکنم خودتون بشینید فکر کنید با توجه به معیارها و خواستههاتون لیست سوالهای خودتون رو بنویسید.
اگر مرحله به مرحله اوکی بودید پیشنهاد میکنم بعدش جلسات مشاور قبل از ازدواج هم برید.
یه سری سوالها که براتون خیلی مهم هست رو وقتی میپرسید اگر گفت خب خودتون اول جواب بدید شما چیزی نگید بذارید طرف مقابلتون اول حرف بزنه.. درواقع حرف تو دهنش نذارید که بخواد از قصد مثل شما جواب بده.
در هر مرحلهای چه در زمینه شناخت خودتون و درباره ترس ازدواج و مسائل دیگه خدایی نکرده به مشکل خوردید و یا سوالی داشتید پیشنهاد میکنم به مشاور فردی مراجعه کنید.
تا همه چی قطعی نشده و اوکی نشده
به همه(فامیل و حتی دوستانتون) قضیه رو نگید.
پیشنهاد میکنم جلسه اول آشنایی و دیدارتون محیطی غیر از منزلتون باشه.
یه سری معیاراتون بالا پایین بشه چیزی نمیشه
ولی مهمترین نکته و معیار با خدا بودن و با ایمان بودن طرف هست..
قطعا کسی خدا شناس باشه خیلی کارهارو(گناه و اخلاق بد و..) انجام نمیده و به همین ترتیب خیلی از کارها( اخلاق خوش، امام حسینی بودن، نماز، نان حلال و..) هم انجام میده و به هر حال مسلمان هست.
*اگر بازی چیزی یادم بیاد اضافه میکنم.
قصد ندارم فعالیت چنل رو ادامه بدم
صرفا اینجارو زدم که سوالها اینجا بمونه و همه دسترسی داشته باشن..
ولی خب اگر واقعا سوالی داشتید نه اینکه صرفا نظر بپرسید،
توی ناشناس خسته بپرسید توی همین چنلِ اینجا جواب میدم.