مازندرانیها یک ضربالمثل دارند، از این قرار: «مِه وارِشیروزِ کیمِه». معنیاش که بخواهم بکنم، میشود «کلبهٔ روزهای بارانیام». و کلبهٔ روزهای بارانی هم که میدانید یعنی چه؟ یعنی پناه امن آدمی، یعنی فرقی نمیکند چقدر سخت بگذرد یا چقدر باران به قصد سیلیزدنت ببارد، کلبهٔ امن و گرمت که باشد، خیال راحت را نفس میکشی. بعضی آدمها همین کلبهاند. که با بودنشان دلت قرص است و پشتت محکم.
برایتان کلبه امن آرزو میکنم🦋🌧
200تاییت مبارک شیداخوم
ممنونم که با خانواده شیداخو همراه بودید با حرفای قشنگتون تو ناشناس و پیوی انرژی مثبت دادید ♥️ :)
امیدوارم اون روزی برسه که بیام بگم من به شیداخوم رسیدم امیدوارم هرکی تو دلش شیداخویی داره بهش برسه :)))
ایی بسه بغضم گرفت 🥲😂
خلاصه دوستون دارم بمونید برامون 💘🎀
شب خش دوستان :)
مشترک گرامی
با سلام
ضمن عرض صبح بخیر
قربون چیشات برم
خدافظ :)♥️
#مخاطبخاص
چه دردی بدتر از اینکه بخواهی و نخواهد او
تو تا پیری کنی یادش ولی اصلا نداند او :))!
وجب به وجب
آغوشِ تو
آجر به آجرِ
خانه من است...
تو را به روی زمین دیدم و شکفتم و گفتم
که این فرشته برای من از بهشت رسیده
نمیدانم چه رازی خفته در چشمان زیبایت
که عاقل سمت چشمت میرود دیوانه میآید🌚
ما برای با تو بودن عمر خود را باختيم؛
بد نبود ای دوست گاهی هم تو دل میباختی . . .