خانهیِ کعبه را بشکن اما دل کسی را نشکن
کعبه را ابراهیم ساخت اما دل را خدایِ ابراهیم
نشو محبوب آن یارے که خود یار کسی باشد
نـرو بـالاے آن دیـوار کـه دیـوار کـسے بـاشـد
خوبیهحرفزدنباخدا؛
اینهکهلازمنیستمنظورتروبهشتوضیحبدی،
خودشهمهچیومیدونه((:
بوی حلوا میدهد این نغمه های عاشقی؛
شاید این شعری که می خوانی سلام آخر است . .