#تاریخی حزب بعث عربی در سال ۱۹۴۷ با شعار «وحدت، آزادی، سوسیالیسم» توسط میشل عفلق در دمشق بنیان گذاشته شد. ایدئولوژی آن ترکیبی از ناسیونالیسم عربی، سوسیالیسم و میراث اسلامی بود که سوسیالیسم را نه محصول مبارزه طبقاتی، بلکه ابزاری برای وحدت عرب می‌دانست. از نظر مالکیت و اداره کشور، بعثی‌ها با الگوبرداری از مدل‌های دولتی-سوسیالیستی، بر کنترل دولت بر اقتصاد و منابع ملی تأکید داشتند و در عراق و سوریه به ملی‌سازی صنایع، اصلاحات ارضی و برنامه‌ریزی متمرکز روی آوردند. ساختار سیاسی آن‌ها نیز به شدت حزبی و authoritarian بود؛ حزب در عمل با دولت یکی شد و قدرت در دست کمیته‌ها و رهبری حزبی متمرکز گشت، الگویی شبیه نظام‌های تک‌حزبی کمونیستی و دیکتاتوری‌های ملی‌گرای آن دوران. در سوریه، بعثی‌ها پس از کودتای ۱۹۶۳ و سپس «جنبش اصلاحی» حافظ اسد در ۱۹۷۰، قدرت را قبضه کردند و تا سقوط بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴، بیش از نیم قرن با تکیه بر دستگاه امنیتی و ارتش حکومت کردند. در عراق نیز حزب بعث در ۱۹۶۸ به قدرت رسید و با صدام حسین به اوج رسید، اما سیاست‌های ماجراجویانه او—از جنگ ایران و عراق تا حمله به کویت—کشور را به ورطه نابودی کشاند و در نهایت با اشغال آمریکا در ۲۰۰۳، حزب منحل و رژیم آن سرنگون شد. فرجام حزب بعث عربی در نهایت این بود که پس از دهه‌ها حکومت بی‌رحمانه، سرکوب اقلیت‌ها و تحمیل جنگ‌های ویرانگر، هر دو شاخه اصلی آن (عراق در ۲۰۰۳ و سوریه در ۲۰۲۵) منحل شدند و این ایدئولوژی به عنوان یکی از نمادهای استبداد و ناکامی در جهان عرب به پایان رسید. [ 👤 ] ᴀᴅᴍɪɴ: #کورنلیو_زلئا_کدریانو 🇮🇷𝗝𝗢𝗜𝗡➣ @SSMBAS1405

معمر قذافی هم سیاست تقریبا یکسانی با این‌ها داشت، میتونیم حکومت لیبی هم حزب بعث حساب کنیم یا نه؟

بی شوخی صدای حدادیان دلنشین هست وقتی هم با سردار قالیباف ترکیب بشه واقعا ترکیب گادی هست.

نه مشتی. اینکه ساخته هوش مصنوعی هست.

از این به بعد محتوایی که قابل پخش نیست رو داخل این کانال می زاریم

اینم نسخه اورجینال سردار قالیباف خداقوت. قبل خواب گوش بدید لامصب آرامشی که داره برابری می‌کنه با قرص ملاتونین. خدایا ممنونم ازت سرم رو تو کشوری میگذارم زمین که سردار قالیباف سرش به زمینه، البته که سردار نمی‌خوابه همه اش درحال کار کردن هست.. ﴿ دوستان ترول هست ﴾

خیر. معمر قذافی بعد از به قدرت رسانی حزب بعث را در لیبی به شدت سرکوب کرد. اما خودش یک سیستم رفاهی بی نظیری را برای مردم پدید اورد. در ادامه در مقاله بعدی به این خدمات می‌پردازیم

نکته دوم این است که به صورت رسمی در جهان فقط در دو کشور سوریه و عراق حزب بعث عربی به قدرت رسیدن و کشور هایی مانند الجزیره و اردن و مصر و لیبی به دلیل خودمختاری ها و روابط نا خوشایند با صدام. حاضر به پذیرفتن حزب بعث نشدند

در دوران حکومت معمر قذافی لیبی با اتکا به درآمدهای سرشار نفتی، سیستم رفاه اجتماعی گسترده‌ای را اجرا کرد که در جهان عرب و آفریقا کم‌سابقه بود. این سیستم بر پایه توزیع مستقیم ثروت نفتی میان شهروندان بنا شده بود و دولت تلاش می‌کرد تا حداقل‌های زندگی را برای همه تأمین کند. آموزش و بهداشت کاملاً رایگان بود و شهروندان در صورت نیاز به درمان در خارج از کشور، هزینه‌های درمان و اقامت را از دولت دریافت می‌کردند. مسکن به عنوان یک حق قانونی شناخته می‌شد و زوج‌های جوان برای شروع زندگی کمک‌هزینه قابل توجهی می‌گرفتند. برق و آب نیز تقریباً رایگان بود و قیمت سوخت در پایین‌ترین سطح جهانی قرار داشت. دولت همچنین با پرداخت نیمی از قیمت خودرو و ارائه وام‌های بدون بهره، خرید کالاهای اساسی را برای مردم تسهیل می‌کرد. بخشی از درآمد نفتی سالانه مستقیماً به حساب بانکی هر شهروند واریز می‌شد و فارغ‌التحصیلان بیکار تا یافتن شغل مناسب، حقوق دریافت می‌کردند. این خدمات گسترده در کنار پروژه‌های زیرساختی بزرگ، چهره‌ای از لیبی به عنوان کشوری با رفاه نسبی ساخته شد ۱. آموزش و بهداشت کاملاً رایگان برای همه شهروندان، از ابتدایی تا دانشگاه. ۲. درمان در خارج از کشور با هزینه دولت و پرداخت ماهانه حدود ۲۳۰۰ دلار برای اقامت بیمار. ۳. کمک‌هزینه ازدواج بین ۵۰ تا ۶۰ هزار دلار برای زوج‌های جوان. ۴. برق رایگان و قیمت بنزین تنها حدود ۱۴ سنت در هر لیتر. ۵. پرداخت نیمی از قیمت خودرو توسط دولت و ارائه وام بدون بهره. ۶. واریز مستقیم بخشی از درآمد نفتی به حساب بانکی هر شهروند. ۷. پرداخت حقوق فارغ‌التحصیلان بیکار تا زمان یافتن شغل مناسب.

مصر لیبی سوریه عراق همه ی این‌ها نشأت گرفته از شوروی بودن. جز بلوک شرق به حساب میان.