✨ "معصومیه" بهشت من بود✨
روزی که برای اولین بار وارد "معصومیه" شدم خوب به خاطر دارم.
۱۸ سال پیش...
لذتی عمیق و ماندگار و طعمی خوش و همیشگی برایم برجای گذاشت.
احساس می کردم از خط مرزی زمین و آسمان گذشته ام، به همان جایی می رفتم که سالها آرزویش را داشتم...
و حالا به من اجازه ورود داده اند...
کوله باری از امید و توشه ای اندک از ايمان داشتم...
آمده بودم تلمذ کنم آنچه خدا و دین و رسولش گفته اند،
بخوانم، بدانم و بفهمم تا عمل کنم...
آمده بودم تا راه یابم و راهبر شوم...
با قلبی سرشار از امید و انگیزه ای راسخ...
می دانستم اینجا جای علم آموزی است، جای دانستن،
مکان معرفت،
اما، نمی دانستم بیش از علم اینجا عمل مرا تغییر خواهد داد و شخصیتم را خواهد ساخت...
معصومیه، خانه دوّمم بود که نه! خانه امیدم شده بود...
هر روز خود را در آغوش پر مهر پدران و مادرانی می دیدم که دلسوزانه و از عمق جان در روح و جانم می ریختند عصاره علمشان، که عصاره عمرشان را...
"معصومیه" بود..
در مجاورت حرم بانو،
جمعی کوچک اما صمیمی،
و ساختمانی محدودو قدیمی،
و دقت نظر ی که در انتخاب اساتید و حساسیتی که بر تربیت شاگردانش داشت...
من در این خانه بیش از خانه پدری ام آموختم و بزرگ شدم،
رشد کردم و وسعت یافتم...
من "دخترِ معصومیه" هستم و خواهم بود...
در هر خانواده ای، دلخوری هایی هست و رنجش هایی اما، خانواده همیشه پابرجاست و خانه همیشه سرپناه...
"معصومیه" خانه من است با تمام دلخوری هایش، با تمام کمبودهایش، و کاستی هایش شاید..
اما؛
من دختر معصومیه ام و آنجا خانه من است و اساتید و کارکنانش خانواده ام...
من به بودن در این خانواده افتخار می کنم و می دانم، حضور من در این خانه یکی از بهترین نعمتهایی است که خدا ارزانی ام داشت و شاید که نه، قطعا به هر کسی نخواهد داد...
امیدوارم فرزند خلف آن باشم و رهرو بزرگانش...
"معصومیه" بهشت من بود و هنوز خانه امید من است...
پایدار و سرفراز بمان، برای من و همه دخترانت...
@shafagh62
زندگی یک سفر است
سفری همره باد
نرم و پیوسته و زود
ناگهان راه به پایان برسد
زندگی یک خواب است
خواب آرام چو برگ گل سرخ
یا که چون طوفان است
هر چه باشد گذرد
در پسش بیداری است
باید از جا برخاست
باید از راه گذشت
باید اندر دل این مشغله ها
لحظه ای ساکت شد
اندکی دیده بر افکار ببست
بر درون،نیک بباید نگریست
راه را خوب ورنداز نمود
زندگی می گذرد
همچو راهی به مسیر
همچو خوابی کوتاه
تو بخند و بگذر
و به ره، نیک بینداز نظر
زندگی را بگذر
نه به اندوه و به غم
زندگی فرصت بی تکرار است
غم و اندوه ز دوشت بفکن
زندگی را بگذر...
@Saaraann
روز معلم مبارک باد
بر هر آن کس که واژه ای مهر بر دیگری آموخت،
قدمی راست نمود،
راهی را آشکار،
کلامی را گویا،
واندیشه ای را روشن گردانید...
معلم گردید...
معلم بمانید...
معلم نمائید...
@saaraann
از آن روز
که عصاره عمرت را در جانم ریختی،
که واژه واژه با من زبان گشودی،
که ذره ذره بر اندیشه ام تابیدی،
عشق معنا گردید...
ای فروزان مشعل دانش،
ای معنای راهبری،
ای موثرترین انسان ها،
"معلّمم"
تا ابدیت در روحم جاری خواهی بود...
@saaraann
صدای آهنگ تندی که همراه آن نام امیرالمؤمنین برده میشد ، پخش شد
برای بار چندم...
بلند شدم
خوب به جمعیت نگاه کردم
افرادی با اشتیاق کف می زدند و با هر ریتم آهنگ به هوا می پریدند
خانم میان سالی آستین های چادرش را در هوا می چرخاند و روی پاهایش قرار نداشت...
@saaraann
📌داستانک
دیگر توان ایستادن نداشتم
همانجا روی زمین نشستم . چشم هایم گرم شد و قطرات اشک پهنای چهره ام را خیس کرد.
بغضی به سینه ام چنگ انداخته بود و از درون می سوزاند و روی صورتم می غلتید...
احساس مادری را داشتم که دست و پا زدن فرزندش را در بستر بیماری میبیند و جز صبر کردن و سوختن و گریستن کاری از او برنمی آید.
چشمانم را بستم و در ذهنم به خیل جمعیت پیرامونم فکر کردم.
جماعتی همه طالب دین و دینداری و با ظاهری مذهبی
خانمهای بدون چادر انگشت شمار بودند
و چه سیل جمعیتی بود آنجا!
کنار حرم بانو در روز میلاد بانو
روزی که به نام "دختر" نام گذاری شده بود
با اصرار دخترم در مراسم شرکت کرده بودم
فکر نمی کردم اینجا، در قم، کنار حرم حضرت معصومه در برنامه ای که با نام قرآنی مزین شده است این حجم از دوگانگی ، این حجم از دنیا زدگی را ببینم!
به یاد حرف استادم افتادم روزی که داشت سرکلاس شبهه را برایمان تعریف می کرد: هر گاه باطلی در کنار حقی قرار گیرد، نتیجه ای شبهه ناک به دست می آید که هر کسی نمی تواند غلط بودن آن را درک کند.
صدای آهنگ تندی که همراه آن نام امیرالمؤمنین برده میشد ، پخش شد
برای بار چندم...
بلند شدم
خوب به جمعیت نگاه کردم
افرادی با اشتیاق کف می زدند و با هر ریتم آهنگ به هوا می پریدند
خانم میان سالی آستین های چادرش را در هوا می چرخاند و روی پاهایش قرار نداشت
چند نفر اطراف من کسی رابا انگشت نشان می دادند و پچ پچ کنان از خنده ریسه رفته بودند
برگشتم و نگاه کردم،
آقای فیلم برداری که روی یک سطح بلند ایستاده بود، بی اختیار خودش را تکان می داد و رفته رفته حرکاتش به رقص مبدل شد...
به دختران حاضر در جمع نگریستم
به دختران نوجوان خودم که چشمهایشان از هیجان برق می زد،
و به نسل بی پناه و تازه ای فکر کردم که پیچیده در شبهات ، با انبوهی از تعارضات و در گوناگونی نظرات، بناست طعم جدیدی از دینداری را تجربه کنند...
و به مجریان این طرح ها
اندیشیدم که آگاهانه و مغرضانه و شاید جاهلانه نفهمیدند با عبور از خط قرمزهای دین نمی توان جوانان را به دین جلب کرد!
و به آنان که به بهانه جذب جوانان به مجالس مذهبی اینگونه دین را با ظواهر دنیا لکه دار کردند!
چگونه من مادر با دغدغه های دینداری
می توانم به دخترم یاد بدهم که حجاب صرف پوشش نیست،
که حجاب پوششی آمیخته از حیا ، سرشار از سادگی و بدون هیچ مظهر آراستگی است...
چگونه باید به او بفهمانم که آستین های چیندار و تور دار زیبا که از خودت هم دلبری می کند نمی تواند حجاب واقعی باشد
که حجاب یعنی به گونه ای باشی که جلب نظر نکنی نه اینکه آنقدر زیبا و خوشرنگ بپوشی که پوششت بشود منبع نظر و لذت!
یادم افتاد چند ماه قبل وقتی برای عارضه ای نیاز به جراحی پیدا کردم
تا دم اتاق عمل با چادر بودم
پرستار گفت چادرت را در بیاور
به دور و برم نگاه کردم
پر از مرد بود
مردهایی که یا بیمار بودند یا پرستار
چه لزومی داشت اینها مرا بدون پوشش و حجاب ببینید؟
اضطراب در وجودم پیچید ...
پرستار که متوجه شده بود به من شنلی داد تا دورم بپیچم و تا ورود به اتاق عمل محفوظ بمانم، و با لبخندی معنادار به پرستار دیگری که با تعجب مرا می نگریست گفت: " ایشون خیلی مقید به حجاب است... از نسلی است که در حال انقراض است"
به راستی،
چگونه باید به نسل جوان فهماند: تویی که خودت را عاشق اهل بیت می دانی و سینه چاک این خاندان،
آوردن نام اهل بیت و مدح آنان با موسیقی های تند حرام در تعارض است!
چگونه می توان ذائقه تغییریافته این نسل را اصلاح کرد؟!
خواننده (مداح) روی سن رفت و حاضرین از شدت شعف جیغ و هورا کشیدند!
احساس مادری را داشتم که دست و پا زدن فرزندش را در بستر بیماری میبیند و جز صبر کردن و سوختن و گریستن کاری از او برنمی آید.
صدای همهمه مردم در صدای گوشم گم شد:
"... و نسلی که در حال انقراض است"
#کنار_حرم_بانو
#روز_دختر
#مداحی_آهنگین
#حجاب_آستین_توردار
#تغییر_ذائقه
#نسل_نو
#طعم_نو_دینداری
@saaraann
دوست دارم که بدانی، چه بخوانی چه برانی
من به غیر از در کویت، نبرم سر به سرایی...
و من امروز
به روزی اندیشیدم
که زیر خرورها خاک
به تو می اندیشم
که روزی زیر خروارها خاک
به کسی اندیشیدی
که روزی زیر خروارها خاک
به دیگری می اندیشید...
#فرش_التراب
✨صبحی که با مزمزه نام تو طلوع کند،شیرین ترین روز را به کامم خواهد ریخت...
@saaraann
صبح است...
روزت را با کدامین نام آغاز خواهی کرد؟
بر صورتت آبی بپاش
چشمانت را بشوی
بر لبانت ترنم عشق بکار
روزت را با یاد که آغاز خواهی کرد؟
با شبنم نور خوشبختی را زمزمه کن
و بر تمام نیکی های دنیا درود فرست
روزت را با عشق که آغاز خواهی کرد؟
امروز روز دیگری است
که با تمام روزهای عمرت فرق دارد
روزت را به دست گیر
دفترش را بگشا
بر صفحاتش رنگی از زندگی
از نشاط
از خوشبختی بزن
بخند
و بخندان
و شادی بخش
خوشبختی در نگاه تو معنا می شود
نگاهت را بر جهان توسعه بخش
و بر عصاره عمرت چاشنی مهر بپاش
بگذر،
از تمام گذشته های بی بازگشت
و چشم بپوش از نیامده های فردا
روز را در لحظه خود زندگی کن
و فرصت ها را تا هستی و هستند قدر بدان
حال خوب تو در گرو نگاه خوب تو
و نگاه خوب تو زمزمه مهربانی ست
بی توقع ببخش
و بی چشم داشت بگذر
مهرت را بر عالم و عالمیان بپاش
و بر جهانی از لطف ببار
روزت را با یاد او،
با نام او،
و با عشق او
که مهربانترین است بگشا
چشمانت را بر هر آنچه غیر اوست ببند
و با قلبی سراسر مهر جهانی را بنواز
امروز روز مهربانی است
بخند و مهربپاش و بگذر
روزت بخیر و شادی...
@saaraann
شبها چه حس محشری دارم
سکوتش را دوست دارم
تاریکی اش را هم،
سر روی بالش،
چشم ها بسته،
آرام بر شب دیده بگذارم
گاهی صدای جیرجیرکها
از باغچه در گوش می پیچد
گاهی عبور یک نسیم از دور
لای درختان می شود احساس
شبها کنار پنجره تا صبح
دستی برایم قصه می خواند
در پیچش پر رمز و راز شب
با لای لای باد می خوابم
من خواب را ، شب را، ستاره ،آسمان، نیلی
شب شد
هوای عاشقی دارم...
زمستان است
سرها در گریبان
زمین، سرمای سوزان است
زمان در رنج دوران
جهان درگیر طوفان است
و خونین چنگ نامردان
اسیر نفس، انسان است
و در گوش همه عالم
طنین رقص شیطان است
قنوتم مانده سردرگم
و یخ کرده
میان سینه دستانم،
بدون نای هاکردن
همه روحم،
همه جانم،
سراسر بغض و اندوهم،
پر از دردم،
پر از داغم،
پر از سوزم،
پر از آهم
نمی بینم،
نمی بینم،
دگر حسی در آغوشم
که من لبریز از رنجم
که من سرشار از خشمم
پر از فریاد خاموشم...
#قدس
#این_المنجی
@saaraann