هیچوقت اونجوری که خواستیم زندگی نکردیم همه ی دردامونو ریختیم تو خودمون تا افسرده شدیم سر هر چیز کوچیکی عصبانی میشیم واکنش نشون میدیم این برنامه تاکی ادامه داره؟ تا موقعی که قبل خوابمون انقدر گریه کنیم تاچشمامون پف کنه قرمز بشه صبحش دیگه بیدار نشیم؟! آخرشم هیچکس نفهمه چمون بود؟ خلاصه زندگی کردن واسه ما خیلی سخت شده:)

همه چیز در شهر آرام بود جز'قلب' من...

نمیدانم این آدمها چه توقعی از من داشتند من عملاً برای همیشه از دست رفته بودم. دقیقا چه کاری از دست شان بر می آمد؟ چطور می‌خواستند مرا از دست خودم نجات دهند که تا همیشه پایبند به این زندگیِ اسفناک شوم و از دست این زخم ها خلاص شوم، چرا که احساس میکنم یک روزی این زخم ها مرا از پا در می آورند و در آخر تنها چیزی که از من باقی خواهد ماند، لبخندی دردناک در پشت لب هایم است که پیِ قایم موشک بازی، در حالِ بازی با روح من است.

آدما محو میشن و خاطره ها میمونن…

گاهی حتی شاید خودت نمیدونستی.. شاید واقعا چون نمیگفتم نمیدونستی که چقدر وجودت برای من پناهه! دیدی میگن تا قبل اینکه دیر نشده بهش بگو!؟ شاید فقط من نباید سکوت می‌کردم=) شاید باید بهت میگفتم.. میگفتم که تو امیدمی.. توی این وضعی که دارم فرو می‌پاشم تو تنها امیدمی تا حرف بزنی..باشی.. نور بدی به سیاهیِ افکارم؛ اما سکوت کردم..! سکوت کردم و فکرکردم مثل همیشه میفهمی.. اما مثل اینکه فراموش کرده بودم که تو غرق دردِ وضعی.. و دقیقا همونجا بود که امیدم که خوردوخاکشیر شد، هیچ. همه‌ی جونم پرکشید و زانوهام خم شد.. همون‌لحظه‌ای که برات راحت تموم شدم..=)

- از لحاظ روحی ؛ نیاز دارم تبدیل بشم به یه نبودن طولانی طوری ک ‌± اسمم ك بیاد بگن اون؟! خیلی وقته ازش خبری نیست معلوم نیست کجاست ..

و کسانی هستند که دور بودنشان دردناک ترین اتفاق است، کسانی هستند که باید نزدیک باشند باید آنقدر نزدیک باشند که نتوانی چشم از چشمان گیرایشان برداری ، باید آنقدر فاصله کم باشد تا عطرشان مست کند آدمی را، باید آنقدر نزدیک باشند تا هر زمان اراده کنی حل شوی در آغوش پر آرامششان، باید باشند، تا صدایشان نوازش کند گوش هایمان را ، کسانی هستند که باید باشند و بودنشان لازمه‌ی ادامه دادن است. حالا خودت به من بگو عزیزِ جان من چگونه با این دوری و فاصله سر کنم؟

این دختره فقط ۱۵ سالشه موسیقیش جوریه ک رو تک تک سلول هاتون تاثیر می‌ذاره با صدای بلند گوش بدین