تا همین لحظه بهش وفادارم:)

شاید منو فراموش کرده باشه

-داستان کوتاه، خود نویس «از خودبیگانگی» کلافه تر و داغون تر همیشه رو مبل دراز کشیده بودم سردرد شده بود مایه عذاب برام اینا هم که همش حرف میزدن. بی توجه به بقیه دستی تو موهام کشیدم همه چی شده بود عذاب برام این قلب دردم روش.. رفتم یه چایی ریختم و باز رو مبل ولو شدم، بی حوصله طبق معمول تو گوشیم چرخیدم. -ههففففف هیچکسم که نیس.. همیشه بیشتر وقتا تنها بودم و سرم تو گوشی بود و همه فکر میکردن سرم به خیلیا گرمه ولی خب هیچکس نبود و الکی قضاوت میشدم.. بیخیال گوشی شدمو انداختمش یه گوشه چشامو بستم تا شاید سردردم کمتر بشه و داشتم به همه چی فکر میکردم فکرایی که مخمو میخورد ولی دیگه نمیخواستم کسی ازش خبر داشته باشه ولی ول کن نبودن همش فکرا تو سرم بودن و این برابر بود با اذیت بیشتر از این شدنم.. دیگه واقعا کم اوردم ولی خب مهم نی همیشه همین بود، همیشه قلب درد و سردرد های شدید باهام بود همیشه بی حال و حوصله بودم.. اگه بخوام خودمو تو یه کلمه توصیف کنم اون کلمه از خودبیگانس

خب چالش...

حق داری یه سوال از من بپرسی و من باید راستشو بگم...

خب سوالو نمی فهمم

میگه که دوس داری یه دختری باشه که خیلی دوست داشته باشه..

یادم نمیاد. برام مهم نیست. فراموش کردم . همه چیز رو.

باورت بشه یا ن بهش فکر نکردم.

بچه ها اگه پستی چیزی دارید بفرستید تو پیوی