خیلی وقت پیش و توی همون برهه ای که برخی از شما می‌دونین، یوقتایی دلم می‌خواست بدخلقی کنم، دعوا کنم و بگم منم آدمم. اینکه مدیر گروهم، و هوای همه رو دارم دلیل نمیشه انسان نباشم، کلی مشکل نداشته باشم. واقعا اون زمان ها درد می‌کشیدم، خسته بودم. البته کلی رفتار بد هم توی همون تایم نشون دادم که بابتشون شرمنده‌ام. ولی گاهی واقعا رفتار بقیه باعث می‌شد فکر کنم نکنه یادشون رفته من یه ربات مدیر گروه نیستم؟ بعد اون همه مدت، شنیدن این حرفا یه بخشی از وجودمو خوشحال کرد.

خواب واقعا یکی از بهترین و بهترین و بهترین نعمت‌های خداست.

دعای روز ۵ام.