‌ولی من تازه فهمیدم بعضی چیزا بدست آوردنی نیست، بیخیال شدنیه.

اینکه راحت می‌تونم کسی رو کنار بزارم و بابتش خم به اَبروم نیارم، بهترین بلاییه که سرم اومده.

‌هرچی سنم بالاتر میره درک می‌کنم چرا بعضی از مردم یه دفعه ناپدید میشن و یه زندگی شخصی و ساکت رو انتخاب می‌کنن.

یاد بگیر اومدن یه آدم توی زندگیت به معنای همیشه موندنش نیست، پس حال خودتو به حضور آدما وصل نکن، به رفتار و حرفاش عادت نکن، فکر نکن اگه اون نباشه تو نمیتونی، همینجور که قبل اون تونستی بعد اونم میتونی؛ پس بگو، بخند زندگی کن فقط برای کسی که تو آینه میبینی فقط همونه که آخر قصه کنارته.

ذهن یه‌جورایی خیلی شبیه باغه نیاز به مراقبت و توجه داره زحمت داره اگه به‌حال خودش رها بشه خیلی زود پر از علف هرز میشه و جایی که علف هرز زیاد باشه گل‌ها نمی‌تونن رشد کنن.