میدونید شبا خیلی مسخرس چون خود واقعیم میشم،دیگه اون دختری نیستم که همه جا میگم خوبم هی میخندم...خود واقعیمم..خودمم با دردام،دغدغه هام،دلتنگیام نه بچه ها من اکس یا چیزی نداشتم که دلتنگش شم..من دلم برای عزیزایی که بینمون نیستن،دوستایی که مجبور شدم ولشون کنم،برای اون ورژن بچگونه خودم که واقعا خوشحال بود تنگ میشه:)