✅️ پادکست رادیومفسر، قسمت ۲۵۵:
✅️ جامعهشناسی تجمعات شبانه در ایران
✅️ در این برنامه میبینیم:
- تجمعات شبانه و ظهور یک هویت فراموششده.
- تجمعات و گذار از هویت سیاسی به کاست فرهنگی
- تجمعات و عصبیت هویت سیاسی-فرهنگی
✅️ قابل دریافت در پیوند زیر:
https://aparat.com/v/ppnh495
✅️@Seidnima70
11.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
با نگاهی به سینمای ایران در دهه ۱۳۸۰ با انبوه فیلمهای عاشقانه مواجه می شویم؛ جامعه ایران پس از گذران از عصر جنگ و سپس عصر ایدئولوژیهای سیاسی، در دهه ۱۳۸۰ این فرصت را داشت تا در سایه افزایش قیمت نفت و رشد رفاه اجتماعی در مورد عواطف انسانی بیاندیشد. به گونهای که با گذشت بیست سال، معصومیت موجود در این آثار برای مخاطب امروز کمتر ملموس می باشد.
در دو دهه گذشته در پس برنامههای آزادسازی و تسری یافتن مکانیزم بازار به تمامی عرصههای زیست انسان ایرانی، با فربهشدن مفاهیمی چون "رقابت" و "فردگرایی" هستیم. انسان اتمیزه شده همه چیز را در رقابت می بیند و توان همراهی با انسانهای دیگر را ندارد. این روند نتیجه نئولیبرالیسم بر فردگرایی و نابودی سرمایه های اجتماعی در جامعه ایران است؛ تا جایی که اموری همچون خانواده، مذهب عشق و سایر عواطف انسانی در جریان غریزه رقابت کنار گذاشته میشود.
در چنین شرایطی انسانها به معنویت نوینی به نام "روان درمانگری" روی میآورند؛ در واقع فربهشدن مفهوم رواندرمانگری محصول فردگرایی افراطی در عصر نئولیبرالیسم اقتصادی می باشد. رواندرمانگران و تراپیستها را میتوان پیامبران جوامع مصرفی دانست؛ تا جایی که فیلسوفانی همچون مصطفی ملکیان یا اکبر جباری نیز به تدریج با کوچ از اقلیم فلسفه به روان درمانگری روی آورده اند. فربه شدن روانشناسی در واقع معلول تضعیف امر چپ و پایان جامعهشناسی در ایران میباشد. جاییکه مکانیسم فردی بجای مکانیسم اجتماعی اهمیت مییابد.
✅️@Seidnima70