شب شهادت امیرالمومنین تو حرم رضوی، بعد از تموم شدن دعای جوشن کبیر، روضهای از فرق شکافته علی نخوندن.. علی.. علیبنابیطالب..
سپیدار؛
یعنی من جلو مامانم شرحه شرحهام بشم باز وایمیسته بالاسرم میخنده.
عقیدهاش اینه اگر به بچهای که میخوره زمین بخندی و شوخی کنی، خودشم میخنده و شاید درد کمتر اذیتش کنه.
ولی اگه خودتم بترسی و نگران دور و برش بچرخی، خودشم میزنه زیر گریه.
شاید اوایل ناراحت میشدم، ولی بعد فهمیدم داره یادم میده درد و کوچیک بشمرم و خودم بلند شم.
( همه اینا دلیل نمیشه من الان وحشی بازی در نیارمم از دردددد )