تو مدرسه دیگه صبایی نیس از شدت خنگ بودن سسخل شودنش غش کنم بلند صداش کنم اَورللل دیگه اَورلی نیس بشینم رو پاش که فرمم کثیف نشه و به عنوان صندلی ازش استفاده کنم یا اَورلی نیس که وقتی میخواد بغلم کنه باید تا کمر خم بشه و اَورلی نیس که کوتوله صدام کنه

تو مدرسه دیگه شنبلیله ای نیس که یجوری نگام کنه حس کنم میخواد بکشتم یا شنبلیله ای بغلم دستم نشسته که لم بدم روش اونم غر بزنه که نود درصده میزو اشغال کردی شنبلیله ای نیس که جیغ جیغ کنه گوشم کر بشه

زهرایی نیس که با لقبش حرصش بدیم با این و اون شیپش کنیم حرص بخوره زهرایی نیس بهش بگم عشقممم زهرایی نیس که همه تکالیفو بنویسه بعد ما از روش بنویسم

قرار نیس دیگه تو مدرسه کناره هم بشینیم و اونو بازی کنیم و همدیگه رو فوش بدیم و داد و بیداد کنیم قرار نیس دیگه برم بی ال جدید ببینم براتون تعریف کنم باهم تحلیل کنیم قرار نیس دیگه درمورد اسکیز حرف بزنیم و آهنگ رو در و دیواره کلاس بنویسیم قرار نیس دیگه برا این و اون لقب بزاریم

میدونم دارم یجوری رفتار میکنم انگار قراره برید بمیرید ولی خبب:)

خیلی من به این تخمه صگا وابستم خب چطوری قراره ازشون دور بشمممیمیندصت

اگه با کنار هم بودن و بغل و یادگاری نهممون تموم میشود شاید کمتر غمگین میشودم

بیاید به بهارررر دلداری بدینن🗣🗣🗣

مژه ام خببب🙆🏻‍♀

الان باید به اون دوستم بگم گوره بابای پسره به خودت بیا یزره

بهش بگو یه جوری برای پسره گریه میکنی انگار جئونی چیزیه..... به خودت بیا زن پسرا موجودات وحشتناکین لیاقت نابود کردن خودتو ندارن

من درحالی که اصلا نمیدونم چی به چیه: