سفید

زخم میخورند،لمس میکنند،گاه میبوسند و گاه اشک میریزند، آنها در تمام عمر بسیار پس زده میشوند،قلب هایشان میشکند ودر پستو های لباس پناه میگیرند،همیشه گرمای خود را میدهند و سرما را در خود حبس میکنند،خود را فدا میکنند،آنها همیشه مهربانند،آنها اشک ها را پاک میکنند،شاید مهربان ترین ها آنان هستند.

you,)

خنده هایی به خون آلوده،انگار خون تک تکشان را لیسیده ست و بر رگ هایش تزریق کرده ست،سخنانش انگار از دهانِ شیطان بیرون می آیند،یقینا اوست شیطان.

تو تاریکی نمیبینی،من نشونت میدم.