قراره بزرگ شیم،قراره یادمون بره این اشک ها رو،این غم ها رو،رها نکردن غم فقط زمان حال رو به ما زهر میکنه،وگرنه وقتی که بزرگ شدیم نه تنها این غصه های کوچیک از یاد میرن بلکه امکان داره این دغدغه ها در آینده کوچیک و مضحک به نظر بیان.غم ارزششو نداره،زندگی میتونه خیلی جذاب تر از این حرفا باشه.