حس ناامن بودن یه آدم، حسیه که دیگه بازگشت نداره، اونی که ناامن شد دیگه هرچیم بشه نمیتونه "آدم امن" باشه.
تخته کردم خانهی دل، قفل کردم سینه را بعدِ تو ویران بمانَد خانهی ویرانهام...
راحم تبریزی*
بچه ها جونم خیلی بد بود امروز، ممنونتون میشم روضه ای جایی رفتین اشکی برای امام حسین ریختین برای منم دعا کنین و ممنونتون میشم یه صلوات هدیه کنین به حضرت علی اکبر و امام حسین و حضرت رقیه و حضرت سکینه و حضرت اباالفضل برای حاجات تو دلم بوس بهتون💘
دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین
خود نعش خود به شانه گرفتم، گریستم.
عفيف باختری*