بِسْمِ رَبِّ رُوحِي وَقَلْبِي 𓂃 ࿔

چاوشی راست می‌گفت ؛ سکوتِ تو مثل یه رازِ سربسته ، بینِ تولد و مرگ ، شناورم می‌کرد.

کابوسش طرد شدن بود ؛ طرد شد .

چشمات منو غرق کردن ؛ جلیقه نجات لطفاً .

دلیلِ موجّه‌م برای شیطنت اینه که قلبمی .

قربانی می‌گه : پس از تو ؛ خانه ، خانه نشد؛ هوایم عاشقانه نشد ؛ جنونِ مرا ندیده گرفتی .

امشب منم و یک برکه دل ِ تنگ ؛ یک دنیا بغض از نبودن هایت ، می‌دانی .. دیشب خواب دیدم که ، پس از مدت ها دوباره دیدار داشتیم . دیدار ؟ کدام دیدار ؟ همان که من ، خیره به زمینم‌ و تو خیره به آسمان ؟ آری .. من اسمش را دیدار می‌گذارم . به قول ِ چاوشی : تو سایه‌تم وسیع تر از رویای نصفه نیمته ، حال عمق درد کجاست ؟ اینکه می‌خواهم تورا و می‌دانم که ، می‌دانی و تو هم . ولی سرنوشت ، میان من و تو دیوار کشیده . یک دنیا بغض ، یک دنیا آشوب . و گریه بابت اینکه از لمس ِ آغوش ِیکدیگر معذوریم . رک و پوست کنده بگویم ، یک روزی . این حصار را می‌شکنیم ‌، و دوباره ، از ریشه جان ‌می‌گیریم =) .