|برایِ برانوش🫂|

‌ مرسی که هیچ کس هوامو نداره مرسی که بازم باید تنهایی رو با تمام پوست و استخوانم حس کنم مرسی که بازم تو دل یه جمعیت تنهایِ تنهام مرسی که هیچ کس درکم نمیکنه حتی خانوادم درک که هیچ😏 تیکه هم میندازن مرسی که به جای اینکه حامی من باشن حامی بقیه ن خدایا من سپردم به خودت خودت جوابشونو بده #مخاطب_نوشت

‏از بهار تقویم می‌ماند؛ از من استخوان‌هایی که تو را دوست داشتند.

‏شروین وقتشه یه آهنگ بدی بگی فرض کن این B2 ها ویتامین اند

شاید این قصه مرا بعد تو دیوانه کند که قرار است کسی موی تورا شانه کند...

هیچوقت به مهاجرت اینقدر جدی فکر نکرده بودم اما مجبورم نه تنها فکر نکنم،بلکه عملیش کنم...