این روزها شاید امید کمرنگتر دیده بشه،
اما خاموش نشده.
امید همیشه داد نمیزنه،
گاهی خیلی آرومه…
مثل یه نور کوچیک تهِ تاریکی.
تو همون نوری.
همون کسی که با وجود نگرانیها
بازم برای آیندش برنامه میریزه.
یادت باشه:
قوی بودن یعنی نترسی؟ نه.
قوی بودن یعنی با وجود ترس، ادامه بدی.
یه روزی همین روزا
میشن خاطرهی «ما ازش رد شدیم».
و اون روز،به خودت افتخار میکنی که جا نزدی
عشق فقط خندیدن و لحظههای خوب نیست؛
عشق یعنی وقتی خستهایم هم کنار هم بمانیم،
یعنی وقتی دنیا سخت میشود
به جای رها کردن،محکمتر دست هم را بگیریم
اینجا پناهِ کلمههاست؛
برای روزهایی که آدم دلش فقط کمی فهمیده شدن میخواهد
#مخاطب_نوشت
فحش یا بد و بیراه الزاماً اونی نیست
که همه فکر میکنن
یه وقتایی جانم که بشه بله
خودش بدترین فحشه
#مخاطب_نوشت
برخی از ما فکر میکنيم دوام آوردن قویترمان میکند، اما گاهی قدرت در رها کردن است.
آقای پوآرو، آیا کسى هست كه زير و بم زندگى اش را بكاوند و در آن هيچ نقطه تاريكى پيدا نكنند؟ آيا بايد زندگى مردم را زير ذره بين قرار دهيم و عيب هايشان را برملا كنيم؟
بعضی چیزها نمیتوانند ادامه داشته باشند؛ اما هیچگاه نیز به پایان نمیرسند.