هنرِ زیستن، عجله نکردن برای رسیدن است

خود را چو یافتی همه عالم ازان توست چشم از جهان بپوش، طلبکار خویش باش

مولانا: آدمی خسته نمی‌شود از این همه دویدن و نرسیدن ؟ شمس: گاهی زیباترین مقصد؛ همان انسانِ جدیدی‌ست که در طولِ مسیر شده‌ای... #زهرا

هر جا اذیت شدم؛ چیزی در حالِ رشد بود! توی باشگاه زیرِ وزنه نیمه شب با چشمانِ خسته‌ی دوخته شده به کتاب صبحِ زود در مسیر محلِ کار سرِ سفره و پرهیز از پُرخوری وُ نوشابه‌ی گاز دار وقتی دل‌تنگ بودم اما دستم روی دکمه‌ی تماس نرفت آنجا که رنجِ تنهایی را تحمل کردم اما باج ندادم به دروغ آنجا که آفتاب تند بود اما غُر نزدم که خدا ناراحت نشود آنجا که پیج سخت رشد می‌کرد اما به هر قیمتی با هر محتوایی برای دیده شدن مدیون وقت آدم‌ها نشدم آنجا که نیاز داشتم اما دادم رفت آنجا که چاپلوسی نکردم و از دست دادم آنجا که بی‌پولی را انتخاب کردم نه بی‌شرفی را آنجا که تلافی نکردم و بخشیدم آنجا که اذیت شدم دقیقا همان‌جا که درد کشیدم همان‌جا... همان‌جا... همان‌جا چیزی در حالِ رشد بود! #علی_سلطانی

یسری رفاقت ها هستن خیلی نابن هر آدمی هم بیاد تو زندگیت هیچ وقت مثل اون رفیق نابت نمیشه زندگی خیلی عجیبه گاهی یجوری میچینه مجبوری با اون رفیق ناب خداحافظی کنی...

ازکنجِ این دلِ تاریکِ خُود، حُسـِیــــن (ع) گفتم سَلام و این دلِ من روبه‌راه شد... #قراری‌با‌حسین

عشق، اقیانوس آرامی که می‌گفتی نبود قایقم را در مسیر آبشار انداختی

هرچند دشمنم شده‌ای دوست دارمت  بر دوستان گلایه روا نیست، بگذریم

هر کسی با قهوه، روزی تازه را آغاز کرد بوسه‌ات بر پلک‌هایم، چشمِ من را باز کرد

شیرین تر از آنی که تو را عشق بنامم

هزاران قاتل اگر سوی من روانه شوند هیچکس شبیه تو دیگر مرا نخواهد کشت

به ابروانِ هلالت مجالِ جلوه بده که کار و کاسبی ماه را کساد کند