دائم الخمر شدم، از تو چه پنهان هرشب خوابِ بوسیدن لب‌های تو را میبینم

تو انتخاب من هستی برای دنیایی که ابد خورده

روزی با تنِ خسته و با افتخار روی قله آرزوهایم می‌ایستم و اشک میریزم🌱 #مخاطب_نوشت

چرا کسی از رنجِ عمیقِ صمیمیت‌های از دست رفته حرفی نمی‌زند؟ چرا کسی نمی‌گوید به مثابه‌ی داغِ همیشگیِ از دست دادنِ عزیز می‌‌مانَد! به مثابه‌ی قطع عضو! دورافتادنِ ابدی از زادگاه و ترک غریبانه‌ی وطن! چرا کسی نمی‌گوید عذاب حزن‌انگیزی‌ست که باشد و ببینی‌اش و با او حرف بزنی و احساس سابق را به او نداشته‌باشی و برایت غریبه‌ترین باشد! کسی که روزی عزیز‌ترین و نزدیک‌ترین به تو بود! کسی که بیشتر از هرکسی عاشقش بودی! اینگونه است که می‌ایستی مقابلش و هاج و واج می‌مانی از حجم بی‌تفاوتیِ آکنده میانتان و از خودت می‌پرسی؛ چه چیزی ما را باهم اینقدر غریبه کرد و چه اتفاقی افتاد که دیگر شبیه به قبل همدیگر را دوست نداشتیم؟!

زندگی هنوز در جریان است؛ با تمامِ نرسیدن‌ها، با تمامِ دردهایی که جایی در سکوتِ آدم جا خوش می‌کنند، با اندوه‌هایی که هیچ‌وقت فرصتِ تمام شدن پیدا نمی‌کنند. زندگی ادامه دارد؛ حتی وقتی چیزی درونِ ما مدت‌هاست از ادامه دادن بازمانده است.

شکوه فردا به فداکاری‌های امروز بستگی دارد

اگر آنسویِ پنجره نشسته‌ای و صدای باران قرارِ دلت را ربوده رختِ پاییزی‌ات را به تن کن و ذوق دلت را قدم بزن

بچسب به چیزی که ارزشش رو داره. بچسب به چیزی که لیاقتش رو داره. بچسب به چیزی که اصالت داره. بچسب به چیزی که دائمیه. بچسب به چیزی که باارزشه. بچسب به چیزی که واقعیه. بچسب به چیزی که سالمه. بچسب به چیزی که کمیابه.

چشمانش درست مثل سلاح مخفی بود و نگاهی داشت که می‌توانست یک حکومت را سرنگون کند

تا ابد درود بر بارون، بوی بارون، صدای بارون، پیاده‌روی تو بارون، نفس کشیدن تو هوای بارونی، خیس شدن زیر بارون

گر شود عالم نگارستان، نگارِ من یکی‌ست

یقیناً نامت شده اعجاز عشق #قراری‌با‌حسین